Saturday, January 15, 2011

ျမန္မာျပည္တြင္ေနသည္











မနက္ငါးနာရီခြဲဆိုု ကိုုျမလင္းရဲ ႔အခန္းက မင္းကြန္းဆရာေတာ္

ဦး၀ိစိတၱရဲ ႔အသံကိုု ၾကားရၿပီ။ ဘုုန္းႀကီးအိုုတပါးရဲ ႔ ေလးေလး

တုုန္တုုန္အသံႀကီးကိုု ကိုုျမလင္းက ဘာသာေရးအရ ေကာင္း

မြန္တဲ့ဓါတ္တမ်ိဳးလိုု႔ ယံုုၾကည္တယ္။ အႏၱရယ္ကင္းေအာင္

စြမ္းတဲ့အသံ၊ က်က္သေရရွိတဲ့ အသံ၊ တံခိုုးရွိတဲ့အသံလိုု႔

ယံုုၾကည္တယ္။


ကိုုျမလင္းက ႏိုုးတာနဲ႔ပဲ ဓါတ္ျပားထဲက ဘုုန္းႀကီးဆိုုသလိုု

လိုုက္ဆိုုတယ္။ အသံ ေလးေလး ေအးေအးႀကီးနဲ႔ေပါ့။ အရပ္

ဆယ္မ်က္ႏွာကိုု ေမတၱာေတြပိုု႔သ ပါေလေရာ။ မ်က္ႏွာသစ္၊

ေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ ဘုုရားစင္ကိုု သြား။ ေသာက္ေတာ္ေရ ကပ္။

ဆြမ္းကပ္။ ပန္းလဲ။ ၿပီးေတာ့ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ဘုုရားစင္

ေအာက္မွာေစာင့္ေၾကာင့္ထိုုင္ၿပီး ၀တ္ျပဳျပန္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ

ဦး၀ိစိတၱကိုုယ္ေတာ္ႀကီးကိုုလည္း ပရိတ္ေတြ တသုုတ္ၿပီးတသုုတ္

ရြတ္ခိုုင္းထားတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ သူ႔အခန္းထဲမွာ တရားသံ

ေတြ ညံသြားၿပီးရင္ ေျခာက္နာရီထိုုးၿပီ။


မနက္စာကိုု ပဲျပဳတ္နဲ႔ထမင္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔

ငါးေျခာက္ေၾကာ္ျဖစ္ျဖစ္၊ မေန႔ကက်န္တဲ့ ဟင္းတခုခုုနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္စား။

ၿပီးရင္အလုုပ္သြားဖိုု႔ ကိုုျမလင္း ျပင္ၿပီ။ သူက အိမ္မွာေနရင္ လယ္

ကတံုုးအကၤ် ီ၊ ပင္နီဖ်င္ၾကမ္းတိုုက္ပံုုနဲ႔ ပုုဆိုုးကိုု၀တ္ေပမဲ့ အလုုပ္

သြားရင္ေတာ့ အေနာက္တိုုင္း၀တ္စံုုကိုု ၀တ္တယ္။


သူက ကြန္ျပဴတာအဂ်ၤင္နီယာ။ ျမန္မာျပည္အထက္ပိုုင္း စစ္ကိုုင္း

တိုုင္းက မထင္မရွား ရြာငယ္ေလးတခုုမွာ ေမြးတယ္။ ငယ္ငယ္က

ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းသား။ ရြာက ဆရာေတာ္က သူ႔ရဲ ႔ဦးေလး။

ဦးေလးဘုုန္းႀကီးအဆက္အသြယ္နဲ႔ ၿမိဳ ႔တက္ၿပီး စာႀကိဳးစားရာက

အဂၤ်င္နီယာ ျဖစ္လာခဲ့တာပဲ။


ရံုုးကိုုေရာက္တာနဲ႔ ကိုုျမလင္း စလုုပ္တာက ျမန္မာသီခ်င္းေတြကိုု

ကြန္ျပဴတာကေန ဖြင့္ထားတာပဲ။ သီခ်င္းသံေတြနဲ႔အတူ လိုုက္ဆိုုရင္း

အလုုပ္လုုပ္တယ္။ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်ိန္ဆိုုလည္း အိမ္ကထည့္

လာတဲ့ ထမင္းနဲ႔ဟင္းကိုုပဲ စားတယ္။ ကိုုျမလင္းက အခ်က္အျပဳတ္

လည္း ၀ါသနာပါေတာ့ ကိုုယ္တိုုင္ပဲ ခ်က္တယ္။ သူ႔အလုုပ္ကလည္း

သူ႔အတြက္ေပးထားတဲ့ ရံုုးခန္းေလးထဲမွာ တေယာက္ထဲထိုုင္လုုပ္ေန

ရတာမ်ားတယ္။ အစည္းအေ၀းလိုုကိစၥမ်ိဳးရွိလာမွ ရံုုးကတျခားလူ

အားလံုုးနဲ႔ဆံုုရတတ္တယ္။


စေန၊တနဂၤေႏြ အားလပ္ရက္ေတြဆိုု မနက္ေစာေစာကတည္းက

ေအာင္သိဒၵိဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုု ကိုုျမလင္း ေရာက္ေနၿပီ။ သူ႔အိမ္

ကေန နာရီ၀က္ေလာက္သြားရင္ ေအာင္သိဒိၵေက်ာင္းကိုု ေရာက္ၿပီ။

ဘုုန္းႀကီးေတြကိုု အာရံုုဆြမ္း ကပ္တယ္။သူက ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းရဲ ႔

ေဂါပကအဖြဲ ႔၀င္လည္း ဟုုတ္၊ ကပိၺယလည္း ဟုုတ္၊ ဘုုန္းႀကီးေတြရဲ ႔

မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းလည္း ဟုုတ္ေပါ့။


အလုုပ္အားတဲ့ေန႔ သူ႔လိုု ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုု ေရာက္လာသူေတြနဲ႔

ေထြရာေလးပါး ေျပာ။ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ အခ်ိန္ကုုန္။ စေနညတိုုင္း

ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ အိပ္တယ္။ တနဂၤေႏြ ညေနေစာင္းမွ သူ႔အခန္း

ကိုု ျပန္တယ္။ အိမ္မေရာက္ခင္ တပါတ္စာခ်က္ျပဳတ္ဖိုု႔ လမ္းမွာ

ေစ်း၀င္၀ယ္တယ္။


ၾကားရက္ေတြမွာ ကိုုျမလင္း ဘာလုုပ္သလဲ။ အလုုပ္က ျပန္လာရင္

အိမ္မွာခ်က္ျပဳတ္၊ ပံုုမွန္ယူတဲ့ မေဟသီတိုု႔ရုုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာတိုု႔

အလင္းတန္းဂ်ာနယ္တိုု႔ဖတ္တယ္။ တခါတေလ သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက

ထင္ရွားတဲ့သီခ်င္းေတြကိုု ဗီစီဒီနဲ႔ကာရာအိုုေက ဆိုုတယ္။ အင္တာ

နက္မွာရွိတဲ့ ျမန္မာအေၾကာင္းေတြ ဖတ္တယ္။ ၾကည့္တယ္။


တခါတေလ ရြာကိုုဖုုန္းဆက္တယ္။ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြနဲ႔စကားေျပာတယ္။

ရြာမွာက သူလွဴထားတဲ့ ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္း တေက်ာင္းရွိတယ္။ စာသင္

ေက်ာင္း တေက်ုာင္းရွိတယ္။ အ၀ီစိတြင္း သံုုးတြင္းရွိတယ္။ ဒီကိစၥေတြကိုု

ျပဳစုုေစာင့္ေလွ်ာက္ေနတာက သူနဲ႔အမ်ိဳးမကင္းတဲ့ မိသားစုုတခုု။

တခါတေလ ရြာကိုုပိုုက္ဆံပိုု႔ေပးတယ္။ ဒီအလုုပ္ေတြနဲ႔ပဲ ကိုုျမလင္းရဲ ႔

ဘ၀ လည္ပါတ္ေနတာ။ အားလံုုး ေအးေအးေဆးေဆးပဲ။ သူ႔ဘ၀က

အဆင္ေျပတဲ့ ဘ၀ပါ။


ကိုုျမလင္းက အေမရိကန္ႏိုုင္ငံသား။ အသက္ ေလးဆယ့္သံုုးႏွစ္ရွိၿပီ။

အေမရိကန္ကိုုေရာက္တာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ရွိၿပီ။ အိမ္ေထာင္ မရွိဘူး။

ျမန္မာျပည္ကိုုလည္း တေခါက္မွ မျပန္ဘူး။ ျပန္ဖိုု႔လည္းလိုုမွ မလိုုအပ္

တာ။ သူ႔ကိုုယ္သူ ျမန္မာျပည္မွာပဲ ေနေနတယ္လိုု႔ ထင္ေနတာကိုုး။

ရန္ကုုန္မွာတုုန္းကလည္း ရြာကလူေတြနဲ႔ ဒီလိုုပဲဆက္ဆံခဲ့တာပါ။

ျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ့ေရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ထူးလာမွာမိုု႔တုုံး။


(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

5 comments:

Kay said...

is that self imposed isolation? :)
anyway.. good touch.

ကလူသစ္ said...

ပို႔စစခ်င္းမွာ ေတြ႔လိုက္ရတဲ႔ ဓာတ္ပံုကို ၾကည္႔ျပီး ဆရာေကာက္တင္မလို႔ ၾကံထားတာ။ ေအာက္ဆံုးက ကိုဂူဂယ္ဆီကဆိုလို႔ လက္ေလ်ာ႔လုိက္တယ္။

အဲ႔လူအေၾကာင္းဖတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ပ်င္းသြားတယ္။ လႈပ္ရွားတက္ၾကြမႈမရွိဘူးထင္တယ္။ ရထားစီးရတာထက္ ရိုလာကိုစတာစီးရတာ ပို စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔မေကာင္းဘူးလား။ တခ်ိန္ခ်ိန္ေသၾကမွာျခင္း အတူတူေလ။

ညီမေလး said...

အီသည္ကား မည္သူ႕အေၾကာင္းနည္း ကြ်ႏု္ပ္ သိသလုိလိုရွိလွအိ း))

သက္ေဝ said...

ကိုျမလင္းဘဝ ေအးခ်မ္းေပစြ....

Raymond.Kyaw Minn Naing said...

ပံုကိုၾကည္႕လိုက္တာ နဲ႕တင္ atmosphere ကိုရေနၿပီ။ အလင္းတန္းေတြေၾကာင္႕ေနမယ္။
သူက အတည္ေပါက္ Mr.Bean လိုေပါ႕ေနာ္။