အေရၿခံဳ

ရန္ကုုန္က အၿငိမ္းစားရဲအရာရွိတဦးနဲ႕ တေန႕ကဆံုုျဖစ္တယ္။ ဟိုုအေၾကာင္း
ဒီအေၾကာင္းေျပာၾကရင္း သူအေရးယူခဲ့ဖူးတဲ့ ဘုုန္းႀကီးအမႈတခုုက  စိတ္၀င္
စားဖိုု႕ေကာင္းသမိုု႕ ျပန္ၿပီးမွ်ေ၀လိုုက္ပါတယ္။ ၂၀၀၉ခုု ႏွစ္ကုုန္ပိုုင္းက
အျဖစ္အပ်က္ပါတဲ့။

ေတာင္ဥကၠလာမွာရွိတဲ့ ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းတခုု။ ဘုုန္းႀကီးႏွစ္ပါး သတင္းသံုုး
တယ္။ ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးက အသက္ငါးဆယ္ခန္႕။ ကိုုယ္ေတာ္ေလးက အသက္
ေလးဆယ္ခန္႕။ အဲဒီဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ မိဘမဲ့ကေလးေက်ာင္းတခုုလည္း
ဖြင့္ထားတယ္။ ကေလးဦးေရ ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္။ အမ်ိဳးသမီး
သူနာျပဳႏွစ္ဦးလည္း ရွိတယ္။ ကေလးေတြကိုု စာသင္ေပးတဲ့ ဆရာမေလးတခ်ိဳ႕
လည္းရွိတယ္။

လူမႈကူညီေရးလုုပ္တဲ့ ဒီဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုု လူေတြသေဘာက်တယ္။ ဘုုန္း
ႀကီးႏွစ္ပါးကိုုလည္း ၾကည္ညိဳသဒၵါပြါးၾကတယ္။ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက
ေတာင္ ဒီေက်ာင္းကိုု တိုုးခ်ဲ႕ေဆာက္လုုပ္ခြင့္ျပဳေတာ့မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကိုုယ္
ေတာ္ႀကီးအဖမ္းခံရတယ္။ ကိုုယ္ေတာ္ေလးက သူနာျပဳတဦးနဲ႕ထြက္ေျပးလြတ္
ေျမာက္သြားတယ္။

ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးကိုုတတ္တဲ့ ပုုဒ္မေတြထဲမွာ မုုဒိန္းမႈ။ လိမ္လည္မႈ။ ခ်ဲထီေရာင္းမႈ
စသျဖင့္ အေတာ္မ်ားတယ္။ ခ်ဲထီကေတာ့ ထြက္ေျပးသြားတဲ့ကိုုယ္ေတာ္ေလးက ဒိုုင္ဖြင့္ၿပီးေရာင္းတာလိုု႕ဆိုုတယ္။ ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးကိုုအဓိက အေရးယူတာကေတာ့
မုုဒိန္းမႈပါပဲ။

မိဘမဲ့ကေလးေတြထဲက ေကာင္မေလးေတြကိုု ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးက ေျခေတာ္တင္
ေနတာ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၾကာေနၿပီ။ အခ်ိန္အခါမေရြး စိတ္တိုုင္းက်ကိုု ေျခေတာ္တင္ေတာ္
မူပါသတဲ့။ သူနာျပဳအမ်ိဳးသမီးေတြက ကေလးမေလးေတြကိုု ကိုုယ္၀န္တားေဆး
ေတြ ပံုုမွန္ထိုုးေပးေနရပါသတဲ့။

ဒီလိုုနဲ႕။ တရက္သား။ စာသင္ေပးတဲ့ဆရာမေလးကိုု မုုဒိန္းအႀကိမ္ႀကိမ္အက်င့္ခံ
ေနရသူေကာင္မေလးေတြထဲက တေယာက္က သူတိုု႕ရဲ႕အျဖစ္ကိုု ဖြင့္ေျပာလိုုက္
သတဲ့။ ဆရာမေလးလည္း ရက္အေတာ္အတန္ ႀကံရာမရျဖစ္ေနသတဲ့။ ယံုုရလည္း
ခက္တဲ့ကိစၥကိုုး။ ရက္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ ယံုုၾကည္ႏိုုင္ေလာက္တဲ့အေျခအေန
ေတြကိုု ဆရာမေလးက အကဲခပ္မိၿပီး သူ႕ရဲ႕မိတ္ေဆြ အမ်ိဳးသမီးရဲအရာရွိကိုု သတင္း
ေပးခဲ့တာပါပဲ။ ရဲေတြက ေသခ်ာစံုုစမ္းၿပီး ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးကိုုဖမ္း။ ေက်ာင္းကိုု ခ်ိတ္
ပိတ္လိုုက္သတဲ့။ ခ်ဲဒိုုင္ကိုုယ္ေတာ္ေလးက သူနာျပဳမေလးနဲ႕ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္
သြားသတဲ့။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ၂၀၀၇ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈနဲ႕ သိပ္မေ၀းခင္မွာျဖစ္ခဲ့တာ။ ျမန္မာ
သံဃာေတြကိုု ကမၻာတ၀ွမ္းကအံ့ၾသခ်ီးမႊန္းလိုု႕ အရွိန္မကုုန္ခင္မွာျဖစ္ခဲ့တာ။ မုုဒိန္း
က်င့္ကိုုယ္ေတာ္ရဲ႕သတင္းကိုု ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္းမီဒီယာေတြက ေဖၚျပၾကတာ
မေတြ႕ဘူးတဲ့။ ဘုုန္းႀကီးေတြနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ျပစ္မႈေတြက မၾကာခဏဆိုုသလိုုရွိေန
တာလိုု႕ဆိုုတယ္။ အခုုေတာ့လည္း သမၼတႀကီးရဲ႕ေကာင္းမႈနဲ႕ မုုဒိန္းကိုုယ္ေတာ္ႀကီး
လည္းလြတ္သြားေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ႕လိုု႕ အၿငိမ္းစားရဲအရာရွိက ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႕ေျပာ
တယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ သံဃာ့အင္အား ငါးသိန္းေလာက္ရွိတယ္လိုု႕ သီတဂူကိုုယ္ေတာ္က
မၾကာခင္ကပဲ မိန္႕ခဲ့တယ္။ စစ္သားအင္အားနဲ႕ မတိမ္းမယိမ္းေလာက္ရွိသတဲ့။
ျမန္မာျပည္ဟာ ဘုုန္းႀကီးေရာ၊ စစ္သားေရာ အလြန္အမင္း မ်ားျပားလြန္းတဲ့တိုုင္း
ျပည္။ ျမန္မာ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းက ဒီကိစၥကိုု သိရဲ႕သားနဲ႕လက္ခံထားတာလား။
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား။ မတတ္ႏိုုင္လိုု႕လႊတ္ထားရတာလား။ ေက်ေက်
နပ္နပ္ႀကီး လက္ခံေနတာလား။ ဘုုန္းႀကီးေတြမ်ားတာ၊ စစ္သားေတြမ်ားတာ ေကာင္း
တဲ့လကၡဏာလိုု႕မ်ား ခံယူေနၾကသလား။ တပည့္ေတာ္လည္း မေလွ်ာက္တတ္ဘူး။

စစ္သားဆိုုေပမဲ့လည္း စစ္သားမစစ္တဲ့သူေတြ။ သံဃာဆိုုေပမဲ့လည္း သံဃာမစစ္တဲ့
သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားေနမလဲ။ သူေတာ္ေကာင္းအေရၿခံဳလိုု႕ လံုုေနတဲ့လူ႕အဖြဲ႕
အစည္းဟာ ေကာင္းတဲ့လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမဟုုတ္ဘူး။ လက္ရွိအစိုုးရကိုုပဲၾကည့္။ စစ္
အာဏာရွင္က ဒီမိုုကေရစီအေရၿခံဳထားတာမဟုုတ္လား။

တိုုင္းျပည္မွာ ဘုုရားေတြကလည္း လက္ညိဳးထိုုးမလြဲ။ သံဃာေတြ၊ စစ္သားေတြကလည္း
လက္ညိဳးထိုုးမလြဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ လက္ညိဳးထိုုးလိုုက္တိုုင္း လြဲလြဲေနတာကေတာ့ အမွန္
တရားပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ အမွန္တရားေတာင္ သိပ္မယံုုရဘူး။ ဘယ္လိုုအေရၿခံဳထားမွန္းမွ
မသိတာ။

( ရုုပ္ပံုု ။ ဂူဂလ္ )

ေသာက္ေကာင္းေပါက္ေကာင္းဆက္ဆံေရး

ရန္ကုုန္ၿမိဳ႕က ပုုဂၢိဳလ္ေလးဦး ဆႏၵျပပြဲတခုုမွာ ဆံုုၾကသတဲ့။ ဆႏၵျပပြဲအၿပီး
ဘီယာဆိုုင္ကိုု ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကသတဲ့။ ဘီယာဆိုုင္မွာ စကားေကာင္း
ၾကသတဲ့။

( ပုုဂၢိဳလ္တစ္ )

တကယ့္ဘ၀မွာ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း တေယာက္မွမရွိေပမဲ့ ေဖ့စ္ဘုုခ္
ထဲမွာေတာ့ မိတ္ေဆြေပါင္း တေသာင္းေျခာက္ေထာင္ရွိသူ။ ဟိုုဘုုန္းႀကီးရဲ႕
အဆိုုအမိန္႕။ ဒီဆရာသမားရဲ႕အယူအဆ။ ဟိုုေခါင္းေဆာင္ရဲ႕စကားေတြကိုု
မ်က္ေစ့ေနာက္ေအာင္ ေဖ့စ္ဘုုခ္ထဲမွာေဖၚျပေနေပမဲ့ ကိုုယ္ပိုုင္အယူအဆ
တခုုမွမရွိသူ။ မွန္သလား၊ မွားသလားမသိ။ ဘယ္ေလာက္မွန္ၿပီး၊ ဘယ္
ေလာက္မွားမွန္းမသိ။ သတင္းဌာနေတြကေျပာသမွ် တကယ္ယံုုတတ္သူ။
သတင္းမွန္သမွ် သူသိၿပီးသားဟုု ဆိုုတတ္သူ။ ျမန္မာ့အင္တာနက္ လူမႈကြန္
ယက္ေလာကမွာ ဘုုရင္တဆူလိုု႕ယူဆသူ။

( ပုုဂၢိဳလ္ႏွစ္ )

အၿမဲလိုုလိုုစာဖတ္ေနတတ္သူ။ ကဗ်ာဆရာအျဖစ္ခံယူထားသူ။ နာမည္ေက်ာ္
ကဗ်ာေတြအလြတ္ရသူ။ တကယ္မဟုုတ္ေပမဲ့ စာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာ၊ ႏိုုင္
ငံေက်ာ္အႏုုပညာသမားေတြနဲ႕ရင္းနီးလွသူအျဖစ္ မၾကာခဏထုုတ္ေဖၚေျပာ
ဆိုုတတ္သူ။ ႏိုုင္ငံေရး၊ ေတာ္လွန္ေရး၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးစတာေတြဟာ
ကဗ်ာဖန္တီးမႈေလာက္ မေလးနက္သေယာင္ေျပာတတ္သူ။

( ပုုဂၢိဳလ္သံုုး )

သတင္းသမား အျဖစ္ခံယူထားသူ။ (သူ႕ကိုုယ္သူေတာ့ ဂ်ာနယ္လစ္လိုု႕ဆိုု
တယ္) အတင္းအဖ်င္းမ်ားမ်ား၊ သတင္းနည္းနည္းဂ်ာနယ္တခုုမွာ သူ႕ရဲ႕
သတင္းေတြ မၾကာခဏပါတတ္တယ္။ အြန္လိုုင္းနဲ႕အခ်ိန္ကုုန္။ ရည္းစားကိုုး
ေယာက္အြန္လိုုင္းမွာ တၿပိဳင္ထဲထားသူ။ အဲဒီအထဲကတေယာက္က မိန္းမနာ
မည္နဲ႕ဘုုန္းႀကီးတပါးဆိုုတာကိုုေတာ့ သူမသိရွာ။

(ပုုဂၢိဳလ္ေလး)

ဘာပဲလာလာ အားလံုုးနဲ႕အဆင္ေျပေအာင္ေနတတ္သူ။ လူဆိုုးကိုုလည္း
ေထာက္ခံ။ လူေကာင္းကိုုလည္းေထာက္ခံ။ တက္တဲ့အစိုုးရ ငါ့အစိုုးရလုုပ္
တတ္သူ။ ေပၚပင္မွန္သမွ် အလြတ္မခံ။ ဆံပင္အေရာင္ တလတခါေျပာင္း။
ႀကံ့ဖြတ္နဲ႕လည္းေပါင္း၊ ခြပ္ေဒါင္းနဲ႕လည္းေပါင္း။ ျပည္ပအေတြ႕အႀကံဳလည္း
အနည္းအက်ဥ္းရွိ။ (မေလးရွားမွာ တႏွစ္ခြဲေလာက္အလုုပ္လုုပ္ဖူး)။ ေလာ
ေလာဆယ္ အိမ္ၿခံေျမပြဲစား။

ဘီယာဆိုုင္းအတြင္း သူတိုု႕ေျပာဆိုုျခင္းအမႈကိုု နားဆင္ေတာ္မူၾကပါ။

( ပုုဂၢိဳလ္တစ္ )

ဘီယာဆိုုတာ ေရပါပဲကြာ။
အဖြါးႀကီးဟိုုကိစၥျဖစ္ေနတာ သိၿပီးၿပီလား။
အြန္လိုုင္းမွာေနာက္ဆံုုးတက္ေနတဲ့သတင္းက...။
အဖိုုးႀကီးလည္းၾကာၾကာမခံေတာ့ဘူးသူငယ္ခ်င္း။
ဒီကျပန္ရင္ အြန္လိုုင္းမွာတင္လိုုက္မယ္ေလ။
အရႈပ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေနရမယ္။
ေရဒီယိုုနားမေထာင္ဘူးထင္တယ္။
ေနာက္တခြက္ေပးပါဦး။

( ပုုဂၢိဳလ္ႏွစ္ )

ေပမမွီေဒါက္မမွီ လႈပ္ရွားမႈေတြပါဗ်ာ။
အဘိုုးႀကီးေဘးနားကလူက က်ေနာ့မိတ္ေဆြေလ။
စစ္သားေတြ ကဗ်ာကိုုမသိလိုု႕တိုုင္းျပည္မွာ ဗိုုလ္က်ေနတာ။
အဖြါးႀကီးလည္း ဟန္ပဲက်န္ေတာ့တာပါ။
သတင္းေတြကဗ်ာမျဖစ္သေရြ႕ ေငြေပးၿပီးမဖတ္ႏိုုင္ဘူး။
ဘီယာဆိုုတာ ေသာက္ေကာင္းေပါက္ေကာင္းေဆးဘက္၀င္အရည္တမ်ိဳးဗ်။
လုုပ္ပါဦး ေနာက္တခြက္။

( ပုုဂၢိဳလ္သံုုး )

အတြင္းခံေပၚမွသတင္းဗ်။
ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့သတင္းက အေဟာင္းႀကီးပါ။
ေရဒီယိုုေခတ္က ကုုန္သြားတာၾကာၿပီ။
သတင္းဆိုုတာကဗ်ာပဲလိုု႕ ခင္ဗ်ားကိုု ဘယ္ႏွစ္ခါေျပာရမလဲ။
မင္းသမီးနဲ႕သတင္းသမား ညားတဲ့ေခတ္ကိုုေရာက္ေနၿပီကိုုယ့္လူ။
ေနာက္တခြက္။

( ပုုဂၢိဳလ္ေလး )

ဟုုတ္တယ္ဗ်ာ။
အဲဒါ က်ေနာ္ေထာက္ခံတယ္။
ေကာင္းတယ္အကိုု ေကာင္းတယ္။
ေျမကြက္အသစ္ေတြခ်ေပးေနတယ္ဗ်။
က်ေနာ္သေဘာတူပါတယ္။
ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။
အခုု၀ယ္ထား။ သံုုးလေလာက္ေနရင္ျပန္ေရာင္း။ သိန္းႏွစ္ရာေလာက္ျမတ္မယ္။
လုုပ္ဗ်ာ အားေပးတယ္။
က်ေနာ့္ကိုုလည္း ေနာက္တခြက္။

(ရုုပ္ပံုု ။ ဂူဂလ္)

စိုုးရိမ္ပူပန္ေရးေကာ္မရွင္

သႀကၤန္နီးလာေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြကလည္း ေကာင္မေလးေတြ ေဖၚမွာစိုုးၾက
သတဲ့။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မေဖၚမွာစိုုးၾကသတဲ့။ ေပၚေအာင္ေဖၚေသာ္ညား
မေပၚမွာစိုုးသူကလည္း ရွိေသးသတဲ့။ စကားမစပ္။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္
မွာကိုု စိုုးရိမ္သူက ရိမ္။ ျပန္မလွည့္မွာကိုု စိုုးရိမ္သူက ရိမ္။ လွည့္သလိုုလိုု
မလွည့္သလိုုလိုုနဲ႕ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ျဖစ္ေနမွာကိုု စိုုးရိမ္သူက ရိမ္။ စုုတဲ့
သူကလည္း စုုမွစုု။ စိန္တဲ့သူကလည္း စိန္မွစိန္။ စိန္စုုကိုု ခ်ဲဂဏန္းလိုုအတြဲ
လုုပ္ၿပီး ၿမိန္တဲ့သူက ၿမိန္။ လိမ္တဲ့သူက လိမ္။

ကုုလားၿပီးရင္ တရုုတ္ဘက္လွည့္မွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ မြတ္ဆလင္ၿပီးရင္ ခရစ္
ယန္လာမွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ ကခ်င္ၿပီးရင္ ၀ဆီသြားမွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ သႀကၤန္
မိုုးတင္မက သႀကၤန္ဗံုုးပါေခတ္စားလာေတာ့ တူးပိုု႕တူးပိုု႕နဲ႕ ၀ုုန္းဒိုုင္းအုုမ္းဂြမ္း
ေလနဲ႕၀မ္းနဲ႕မကြဲမွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ သတင္းစာေတြ အေတာင္ပံေပါက္လာ
ေတာ့ အင္တာဗ်ဴးေတြလာမွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ အင္တာဗ်ဴးေတြမလာမွာ စိုုးတဲ့
သူကစိုုး။ ဆႏၵေတြမျပရမွာ စိုုးတဲ့သူကစိုုး။ ဆႏၵေတြျပမွာကိုု စိုုးတဲ့သူကစိုုး။

ဘုုန္းႀကီးကိုုေလာင္တဲ့ မီး။ ဗလီကိုုေလာင္တဲ့ မီး။ ၿမိဳ႕ေတြရြာေတြဆီ အလည္
အပတ္ထြက္ေနတဲ့ မီး။ လက္ညိဳးၫႊန္ရာ မီးျဖစ္သူေတြေၾကာင့္ ငါ့ဆီေလာင္
မလား သူ႕ဆီေလာင္မလား ပူေနရတဲ့ မီး။ ဗလီရွိရာအရပ္မွာ ယံုုၾကည္ရာ
ဘုုရားကိုု တက္တက္ႂကြႂကြ တေနရတဲ့ မီး။ မီးေတြကိုု ေလာင္ေစခ်င္သူေတြ
က မေလာင္မွာကိုု စိုုး။ မေလာင္ေစခ်င္သူေတြကလည္း ေလာင္မွာကိုု စိုုး။

ေဒါသမီး။ ေသာကမီး။ ေရရွိမွလာတဲ့မီး။ ဓါတ္ဆီရွိမွလာတဲ့မီး။ အာဏာရွိမွ
လာတဲ့မီး။ အကပ္ေကာင္းမွလာတဲ့မီး။ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေပ်ာ္တဲ့မီး။ ေမွ်ာ္
ေပမဲ့လည္း ေပၚမလာတဲ့မီး။ လက္ပံေတာင္းကိစၥလိုု ဟုုန္းကနဲေတာက္ၿပီး
ၿငိမ္က်သြားတဲ့ ေကာက္ရိုုးမီး။ ျမစ္ဆံုုကိစၥလိုု ဟိုုမေရာက္ ဒီမေရာက္ျဖစ္ေန
တဲ့ မီးတန္းလန္း။ အေပၚမီး ေအာက္မီးနဲ႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမီး။ မီးတိုု႕
ကေတာ့ မီးမွန္မွန္လာတာပဲ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုုတဲ့ ရန္ကုုန္ၿမိဳ႕က မမီးမီး။
အခ်စ္မီး။ အမုုန္းမီး။ စိုုးရိမ္ရတဲ့ မီး။ အခုုထိမၿငိမ္းႏိုုင္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မီး။

လယ္အသိမ္းခံရတဲ့လယ္သမားေတြ အေလ်ာ္ရေပမဲ့ မေပ်ာ္ရလိုု႕ စိုုးရိမ္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကား ေျပာေသာ္ညားလည္း တိုုက္ပြဲေတြမရပ္လိုု႕ စိုုးရိမ္။
တိုုင္းျပည္ကေသးေသး၊ မုုန္တိုုင္းကမ်ားမ်ားဆိုုေတာ့ကာ။ စိုုးရိမ္စိတ္ေတြ
နဲ႕စီးပြါးေရးသမားမ်ား အေျပးအလႊားနဲ႕ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံေနရရွာ။ ေခတ္ပ်က္
သူေဌးေတြကလည္း စိုုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႕ ႏွစ္ဆတိုုးၿပီး စီးပြါးရွာ။

အရင္ကေတာ့ ျပည္ေတာ္မျပန္ႏိုုင္မွာကိုု စိုုးရိမ္။ အခုုေတာ့ျပည္ေတာ္ျပန္
ၿပီး ေျခမကိုုင္မိလက္မကိုုင္မိျဖစ္ေနမွာကိုု စိုုးရိမ္။ အစိုုးရနဲ႕ေပါင္းၿပီးေကာင္း
စားျပန္ရင္လည္း တမႈ။ မေကာင္းစားျပန္ရင္လည္း တမႈ။ အန္ဂ်ီအိုုေထာင္
လိုု႕ေအာင္ျမင္ေတာ့လည္း တျပစ္။ မေအာင္ျမင္ျပန္ေတာ့လည္း တျပစ္။
သမဒဂ်ီးကိုု ယံုုၾကည္ေတာ့လည္းတေမွာင့္။ မယံုုၾကည္ေတာ့လည္း
တေမွာင့္။

ရာသီဥတုုက ပူပူ။ မီးေတြက တလန္႕လန္႕။ အလုုပ္အကိုုင္က ခပ္ရွားရွား။
လႊတ္ေတာ္ထဲမွာထိုုင္ေနသူေတြကပဲ တိုုင္းျပည္ကိုု ပိုုခ်စ္ေနသလိုုလိုု။
စစ္သားေတြကပဲ တိုုင္းျပည္ကိုု ပိုုခ်စ္ေနသလိုုလိုု။ ပါတီ၀င္ေတြကပဲ တိုုင္း
ျပည္ကိုု ပိုုခ်စ္ေနသလိုုလိုု။ ေတာခိုုဖူးသူ။ ေထာင္က်ဖူးသူ။ ဆႏၵျပဖူးသူ။
ဆႏၵျပသူေတြကိုု ရိုုက္ႏွက္ဖူးသူ။ ႏိုုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကိုု ႏွိပ္စက္ဖူးသူ။
အလုုပ္ျပဳတ္ဖူးသူ။ ေက်ာင္းထုုတ္ခံရဖူးသူ။ ဆိုုင္အပိတ္ခံရဖူးသူ။ မူဆလင္
မုုန္းတီးေရးတရားေဟာသူ။ ဒီလူေတြကပဲ တိုုင္းျပည္ကိုု ပိုုခ်စ္ေနသလိုုလိုု။
တိုုင္းေရးျပည္ေရး သူတိုု႕ကပဲ အထူးစိတ္ပူေနၾကသလိုုလိုု။

စကၤာပူလိုု မၾကာခင္ျဖစ္ေအာင္လုုပ္မယ္လိုု႕ မပူမပင္ေျပာတဲ့သူကေျပာ။
ထိုုင္းကိုုအျမန္ေက်ာ္တက္မယ္လိုု႕ အပူအပင္ကင္းကင္းဆိုုတဲ့သူကဆိုု။
အာစီယံဥကၠဌေလာင္းဆိုုၿပီး အပူအပင္မရွိ လက္မေထာင္သူကေထာင္။
တရုုတ္အရိပ္ထက္ အေမရိကန္အရိပ္က ပိုုေအးသကြဲ႕လိုု႕ အပူအပင္မဲ့
ေျပာတဲ့သူကေျပာ။

သန္႕ရွင္းအစိုုးရ။ ပြင့္လင္းအဖြဲ႕အစည္း။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၀န္ႀကီး။ ၿငိမ္းခ်မ္း
ေရးႏိုုဘလ္ဆုုရွင္။ ေျခာက္ကိုုးေျခာက္။ ခြန္ရွစ္ေျခာက္။ ႏွစ္ေထာင့္ဆယ့္
ငါး။ ရွစ္ေလးလံုုး။ ဂဏန္းမ်ား။ ဂဏန္းမ်ား။ ပူပင္ရတဲ့ကိန္းဂဏန္းမ်ား။

ေႏြရာသီေရာက္လာၿပီျဖစ္ပါ၍ မီးကိုု အထူးသတိျပဳၾကပါရန္။ အပူရွိန္တိုုး
လာသျဖင့္ ေအးရာေအးေၾကာင္းရွာထားၾကပါရန္။ စိုုးရိမ္ပူပန္ေရးေကာ္
မရွင္က သတိေပးလိုုက္ရပါတယ္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ေရာဂါ

ျမန္မာစစ္အုုပ္စုုမွာ လံုုး၀နားမလည္ႏိုုင္တဲ့ ေ၀ါဟာရ သံုုးခုုရွိတယ္ ။
တရားမွ်တမႈ။ တန္းတူညီမွ်မႈ။ လြတ္လပ္မႈ။ ဒါေတြကိုု နားမလည္ႏိုုင္
တာဟာ အာဏာရွင္ေရာဂါ။

ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရက အရင္အစိုုးရေတြနဲ႕မဆိုုင္ဘူးလိုု႕တတြတ္
တြတ္ေျပာေနတယ္။ သူတိုု႕က အာဏာရွင္မဟုုတ္ဘူးလိုု႕ ဆိုုလိုုခ်င္
ပံုုရတယ္။ တဘက္မွာေတာ့ အရင္အစိုုးရေတြရဲ႕ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္မႈ
ေတြကိုု အကာအကြယ္ေပးေနတယ္။ ျပည္သူ႕ဆႏၵအတိုင္း အလုုပ္
လုုပ္မယ္လိုု႕ေႂကြးေၾကာ္ေနေပမဲ့ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာျပည္သူ႕ဆႏၵ
ေတြက ေခ်မႈန္းခံေနရတယ္။ မလွမ့္တပတ္လုုပ္ခံေနရတယ္။

ျပည္သူလူထုုနဲ႕ဆက္ဆံေရးမွာ တရားမွ်တမႈေတြ ရွိမလာဘူး။ တိုုင္း
ရင္းသားေတြနဲ႕ဆက္ဆံေရးမွာ တန္းတူညီမွ်မႈကိုု လံုုး၀ထည့္မစဥ္း
စားေသးဘူး။ လြတ္လပ္မႈကိစၥမွာေတာ့ ေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕ေပါ႕ေပါ႕လုုပ္
လာတာေတြ႕ရတယ္။ ဒါကလည္း ယာယီလား။ ထာ၀စဥ္လား။ အစစ္
အမွန္လား။ အတုုအေယာင္လားဆိုုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမယ္။

အာဏာရွင္ေရာဂါက စစ္အုုပ္စုုတခုုထဲမွပဲ ရွိေနတယ္လိုု႕ တထစ္ခ်ေျပာ
လိုု႕မရဘူး။ အာဏာရွင္စံနစ္ကိုု ဆန္႕က်င္ေတာ္လွန္တဲ့ အင္အားစုုေတြ
ထဲမွာလည္း ဒီေရာဂါလကၡဏာေတြကိုု ျမင္ေနရတယ္။ ဒီေရာဂါစြဲကပ္ၿပီ
ဆိုုရင္ ေပ်ာက္ဖိုု႕သိပ္ခက္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေရာဂါရွိေနလိုု႕ရွိေနမွန္း
မသိဘူး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေရာဂါရွိမွန္းသိေပမဲ့ မရွိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾက
တယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ျမန္မာျပည္မွာ အာဏာရွင္သံသယာ လည္ေနတယ္။

ဒီမိုုကေရစီဆိုုတာ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ တခါမွမစားဖူးတဲ့ အစား
အစာတခုုပဲ။ ဦးႏုုေခတ္တုုန္းက ဒီမိုုကေရစီ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုုေပမဲ့ အထိုုင္
မက်ခင္မွာပဲ ( ဒီမိုုကေရစီဆိုုတာ ခ်ိဳသလား၊ ခ်ဥ္သလား မသိရခင္မွာပဲ)
စစ္အာဏာရွင္ေအာက္ ေရာက္သြားခဲ့တာမဟုုတ္လား။ ျမန္မာျပည္သူ
ေတြ က်က်နနစားဖူးတာက အာဏာရွင္စံနစ္။ ဒီအဟာရဓါတ္နဲ႕ပဲရွင္
သန္ခဲ့ရတယ္။ အခုုလည္း ဒီမိုုကေရစီကိုု အေကာင္အထည္ေဖၚမယ္
ဆိုုတဲ့ ဗိုုလ္သိန္းစိန္တိုု႕အုုပ္စုုကိုုယ္တိုုင္က စစ္အာဏာရွင္လူထြက္ေတြ။

ဘိန္းစြဲ၊ ေဆးစြဲ၊ အရက္စြဲသူေတြ ျဖတ္တဲ့အခါ ေတာ္ေတာ္၀ရုုန္းသုုန္းကား
ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ က ျဖတ္တုုန္းခဏပဲ ျပတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လံုုးလံုုး
ျပတ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖတ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိဖိုု႕က ပထမအေရးႀကီးတယ္။
ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရဟာ အာဏာရွင္အစြဲကိုု တကယ္ပဲျဖတ္ခ်င္ေနတာလား
ဆိုုတာ အသိရခက္တယ္။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ ထင္ထင္ရွားရွား မရွိဘူး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အစြဲျဖတ္ဖိုု႕ေဆးရံုုကိုုေတာ့ေရာက္
လာၿပီ။ ၀ရုုန္းသုုန္းကားေတြလည္း ျမင္ေနရၿပီ။ တကယ္ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္
ဖိုု႕ပဲ လိုုတယ္။

အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ႏိုုင္ဖိုု႕က ျပည္သူတရပ္လံုုးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။
တြန္းတဲ့သူကလည္း တြန္း။ ဆြဲတဲ့သူကလည္း ဆြဲ။ ႏွဲ႕တဲ့သူကလည္း ႏွဲ႕။
မတဲ့သူကလည္း မ။ အတြန္းခ်ည္း သက္သက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ အဆြဲခ်ည္း
သက္သက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ေဒၚစုုက သမၼတႀကီးကိုု ယံုုတယ္လိုု႕ေျပာတိုုင္း
တတိုုင္းျပည္လံုုး လိုုက္ၿပီးယံုုစရာ မလိုုဘူး။ NLDက စစ္အုုပ္စုုဖြဲ႕စည္းပံုုကို
ေထာက္ခံတိုုင္း တတိုုင္းျပည္လံုုး လိုုက္ၿပီးေထာက္ခံစရာ မလိုုဘူး။ ကိုုယ့္
အသိနဲ႕ကိုုယ္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရပ္တည္တဲ့အက်င့္ေတြ စၿပီးေလ့က်င့္
သင့္ၿပီ။

တခါမွ မစားဖူးတဲ့အစာ။ တခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ေဒသ။ တခါမွ မက်င့္သံုုးဖူး
တဲ့စံနစ္တခုုကိုု အသားက်ေအာင္လုုပ္ဖိုု႕ဆိုုတာ လြယ္တဲ့အရာမဟုုတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ့လည္း ေကာင္းခ်င္ရင္ေတာ့ အနာခံၿပီးေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ကုုသ
ရလိမ့္မယ္။ ဒီလိုုနဲ႕ပဲ တိုုင္းျပည္ေတြဟာ တိုုးတက္ထြန္းကားလာခဲ့တယ္။
ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ခပ္ည့ံ ညံ့ေတြ မ်ားေနရင္ေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္ဖိုု႕ မလြယ္ဘူး။
ေပ်ာက္လည္း ခဏပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ အာဏာရွင္ေရာဂါကိုု ေပ်ာက္ေအာင္
ကုုသႏိုုင္မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒီမိုုကေရစီနဲ႕ ျမန္မာျပည္သူေတြ မ်က္ႏွာခ်င္း
ဆိုုင္မိၾကလိမ့္မယ္။

တရားမွ်တမႈ။ တန္းတူညီမွ်မႈ။ လြတ္လပ္မႈဆိုုတာေတြက အာဏာရွင္ေရာ
ဂါကိုု ေပ်ာက္ကင္းေစမယ့္ေဆးပဲ။ ဒီသံုုးခ်က္က ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္
ဒိုု႕တာ၀န္အေရးသံုုးပါးလိုု႕ေတာင္ ဆိုုရလိမ့္မယ္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အခြင့္ေကာင္း

လက္ပံေတာင္းသပိတ္ၿဖိဳခြဲမႈက ျပည္သူလူထုုကိုု ေသြးဆူေစခဲ့ၿပီ။ အနာေဟာင္း
ေတြကိုု ျပန္ဆြေပးခဲ့ၿပီ။ ျမန္မာလူထုုဟာ အခ်ိဳးမေျပာင္းႏိုုင္တဲ့စစ္အုုပ္စုုကိုု ဘယ္
လိုုပံုုစံမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ မုုန္းေနဦးမွာပဲ။ ျပည္သူလူထုုအတြက္ မရပ္တည္ပဲ စစ္ေခါင္း
ေဆာင္ေတြနဲ႕ တရုုတ္အစိုုးရအတြက္ ရပ္တည္ေနသေရြ႕ ျပည္သူနဲ႕အစိုုးရဟာ ရန္ဘက္အသြင္ေဆာင္ေနလိမ့္မယ္။

ဒုုကၡမ်ိဳးစံုုေၾကာင့္ ထပ္ၿပီးအထိမခံႏိုုင္ေလာက္ေအာင္ နာက်င္စုုတ္ျပတ္ေနတဲ့
ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ လိုုအပ္ေနတဲ့ဆက္ဆံမႈက ေႏြးေထြးက်င္နာမႈ။
သာယာေအးခ်မ္းမႈ။ ေျပလည္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ။ ေဖၚေရြလိုုလားမႈ။ အားေပးကူညီမႈ။
ဒါကိုု မလုုပ္ေပးႏိုုင္ရင္ ဘယ္သူပဲအုုပ္ခ်ဳပ္အုုပ္ခ်ဳပ္ ( ေဒၚစုုမကလိုု႕ ဘိုုးဘိုုး
ေအာင္ပဲ လာလာ ) ျမန္မာျပည္ အဆင္မေျပႏိုုင္ဘူး။

ဦးပိုုင္လီမီတက္ကိုု ဆက္ၿပီးရွင္သန္ခြင့္ေပးထားတာ သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အမွား။
ေႁမြေပြးခါးပိုုက္ ပိုုက္ထားတာပဲ။ ဦးပိုုင္ရွိေနသေရြ႕ လူထုုရဲ႕ေဒါသက ၿငိမ္ေနမွာ
မဟုုတ္။ ဦးပိုုင္ကိုု ျမန္ျမန္ရွင္းလိုုက္ေလ လူထုုရဲ႕ေဒါသ ၿငိမ္ေလေလပဲ။ သမၼဒ
ဂ်ီးက ဦးပိုုင္ကိုု ရွင္းႏိုုင္တဲ့အေျခအေနရွိရဲ႕လား။ ဦးပိုုင္ကိုု အျမန္ရွင္းလိုုက္ရင္
သမၼဒဂ်ီး နာမည္တက္ကိန္း ႀကံဳလတၱံ႕။

တရုုတ္ဟာ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္ယံုုတင္မက အင္အားႀကီးႏိုုင္ငံျဖစ္တယ္ဆိုုတာ လူ
တိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒီလိုုႏိုုင္ငံနဲ႕ဆက္ဆံေရးေကာင္းဖိုု႕လိုုတယ္ဆိုုတာ
လည္း လူတိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တိုုင္းျပည္ပ်က္ေနတုုန္း ေပါေခ်ာင္
ေကာင္းစံနစ္နဲ႕ ေရွ႕မၾကည့္ေနာက္မၾကည့္ စစ္အုုပ္စုုတခုုထဲအတြက္ပဲၾကည့္ၿပီး တရုုတ္နဲ႕လုုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥေတြကိုုေတာ့ ျပည္သူေတြက လက္မခံႏိုုင္ဘူး။

စစ္အစိုုးရကာလမွာ ေျပာခြင့္မသာခဲ့လိုု႕အခုုလိုု ေပၚေပၚတင္တင္ မကန္႕ကြက္
ခဲ့ၾကဘူး။ (ဒါေတာင္ တတ္ႏိုုင္သမွ် ေျပာခဲ့ၾကပါေသးတယ္) သမၼဒဂ်ီးလက္ထက္မွာ
ဒီမိုုကေရ စီမယ္ဆိုုလိုု႕၊ ဆႏၵထုုတ္ေဖၚခြင့္ ရွိတယ္ဆိုုလိုု႕ ဆႏၵေတြကိုုေဖၚထုုတ္ခဲ့
ၾကတာ။ ျပည္သူ႕ဆႏၵဆိုုတဲ့စကားနဲ႕ နာမည္ေကာင္းရလာတဲ့သမၼဒဂ်ီးက ရထား
တဲ့နာမည္ေကာင္းေလးကိုု ဆက္ၿပီးထိမ္းထားႏိုုင္ရင္ အခုုထက္ပိုုၿပီး လူခ်စ္လူခင္
မ်ားလတၱံ႕။

သမၼဒဂ်ီးသိထားဖိုု႕က ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ဆႏၵျပေရးမွာေပ်ာ္ရႊင္သာယာေန
တတ္တဲ့သူေတြ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာပဲ။ ထစ္ခနဲရွိ ဆႏၵထျပခ်င္တဲ့သူေတြ မဟုုတ္
ဘူးဆိုုတာပဲ။ ကိုုယ့္ရွိတာနဲ႕ကိုုယ္ ေအးေအးေနခ်င္ၾကတဲ့သူေတြ။ ဆႏၵျပကန္႕
ကြက္တယ္ဆိုုရင္ ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းရမယ္ဆိုုတဲ့ စစ္အုုပ္စုရဲ႕ဉာဥ္ဆိုုးကိုု သမၼဒဂ်ီးလက္
ထက္မွာ အျမစ္ျဖတ္ျပလိုုက္ရင္ စစ္မွန္တဲ့သာဓုုေခၚသံေတြ ၾကားရလတၱံ႕။

တိုုင္းျပည္တိုုးတက္ဖိုု႕လိုုတာ မွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွိစုုမဲ့စုု သဘာ၀သယံဇာတေတြ
ခၽြတ္ၿခံဳက်ၿပီးမွ တိုုးတက္ရမယ့္အျဖစ္မ်ိဳးကိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြက မလိုု
လားၾကဘူး။ စစ္တပ္အုုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကာလက တရုုတ္နဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကုုလားနဲ႕ပဲျဖစ္
ျဖစ္၊ မ်က္ႏွာျဖဴနဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္။ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းလုုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္
ထိခိုုက္ပ်က္စီးေစမယ့္ လုုပ္ငန္းေတြကိုု သမၼဒဂ်ီးလက္ထက္မွာ အျမန္ဆံုုး ရပ္ႏိုုင္
သေလာက္ ရပ္။ လက္လြန္ေနၿပီဆိုုရင္လည္း အဲဒီလုုပ္ငန္းေတြကရတဲ့ အျမတ္
အစြန္းေတြကိုု ျပည္သူေတြဆီ အျမန္ဆံုုးေရာက္ေအာင္ လုုပ္ျပ။ ျပည္သူ႕ဆႏၵ
မပါပဲ ေနာက္တခါ ဘယ္ေတာ့မွ ထင္တိုုင္းမက်ဲေတာ့ပါဘူးလိုု႕ အာမခံ။ ဒါဆိုု
ရင္ သမၼဒဂ်ီးကိုု အခ်စ္ပိုုမယ့္သူေတြ တိုုးလာလတၱံ႕။

သိပ္ၿပီး ေနာက္မက်ေသးပါဘူး သမၼဒဂ်ီး။ အခုုလိုုျပည္သူေတြ ေသြးဆူေနတဲ့
ကာလဟာ သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အခ်ိန္အခါေကာင္းပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သမၼဒဂ်ီးတိုု႕
ရဲ႕အက်င့္ဆိုုး၊ စရိုုက္ဆိုုးေတြကိုု မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုုက္ၾကမယ္
ဆိုုရင္ ။ မတရားသျဖင့္လုုပ္ခဲ့ၾကသူေတြကိုု အေရးယူလိုုက္မယ္ဆိုုရင္။ အရင္က
ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးႀကီးတိုု႕ မွားခဲ့ၾကပါတယ္လိုု႕ ၀န္ခံလိုုက္ၾကမယ္ဆိုုရင္။ ေနာက္
ေနာင္ ျပည္သူ႕ဆႏၵအတိုုင္း အပိုုးက်ိဳးက်ိဳးနဲ႕ ေနထိုုင္လုုပ္ကိုုင္ပါ့မယ္လိုု႕ ကတိ
ေပးၾကမယ္ဆိုုရင္။ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ရလတၱံ႕။

ျမန္မာျပည္သူေတြက သေဘာေကာင္းပါတယ္ သမၼဒဂ်ီး။ လုုပ္စရာရွိတာ
အျမန္လုုပ္ပါ။ အခြင့္ေကာင္းေတြကိုု လက္လြတ္မခံပါနဲ႕။ အသက္လည္း
ႀကီးလွၿပီ။ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ အာရံုုထားၿပီး အလုုပ္လုုပ္ ။ ဒါပဲ ။

( ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္ )

ေရႊႏိုုင္ငံ

ဗ လိုုလိုု
မ လိုုလိုု
ဗ မွန္းမသိ
မ မွန္းမသိ
ဗ လား
မ လား မကြဲ
ႏွစ္္လံုုးထဲနဲ႕ကပ္ရႈပ္
ဗလံုုးဗေထြးနဲ႕
မမ်ိဳႏိုုင္ မေထြးႏိုုင္
နင္ ေနတဲ့ႏိုုင္ငံ ။

ဗမာအစ
တေကာင္းကလိုုလိုု
ေက်ာက္ဆည္ကလိုုလိုုနဲ႕
ေလနဲ႕၀မ္းနဲ႕မကြဲတဲ့ႏိုုင္ငံ ။

အဂၤလိပ္တင္မက
ဂ်ပန္ပါ သိမ္းပိုုက္တာခံရ
အခ်င္းခ်င္း အုုပ္ခ်ဳပ္ျပန္ေတာ့လည္း
စစ္သားေတြနဲ႕အလိုုမတူပဲ ညားခဲ့ရ
ျပည္တြင္းစစ္နဲ႕ညားခဲ့ရ
ဆိုုရွယ္လစ္နဲ႕ညားခဲ့ရ
သမ၀ါယမနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ေမွာင္ခိုုနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ပါတီ ေကာင္စီနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ေထာက္လွန္းေရးနဲ႕ ညားခဲ့ရ
အာဏာရွင္နဲ႕ ညားခဲ့ရ ။

တိုုင္းရင္းသားလည္း ခပ္မ်ားမ်ား
တရုုတ္၊ ကုုလားလည္း ခပ္မ်ားမ်ား
ရိုုဟင္ဂ်ာလိုုလိုု
ဘင္ဂါလီလိုုလိုု
ေခၚေတာလိုုလိုု
ခ်စ္တီးလိုုလိုု
ဟိုုလိုုလိုု ဒီလိုုလိုုေတြကလည္း ခပ္မ်ားမ်ား ။

ဘုုရားသခင္ေတြလည္း မ်ား
ဘုုန္းႀကီးေတြလည္း မ်ား
နတ္ကေတာ္ေတြလည္း မ်ား
ဆပ္စရာ အေႂကြးလည္း မ်ား
လူလိမ္ေတြလည္း မ်ား
အေနက်ပ္ အေသက်ပ္ေတြလည္း မ်ား
ခပ္မ်ားမ်ားေတြနဲ႕ ဗ်ာမ်ားေနရွာတဲ့
ခပ္ရႈပ္ရႈပ္တိုုင္းျပည္ပါ ။

မိဘမဲ့
လယ္ယာမဲ့
အိုုးမဲ့အိမ္မဲ့
အလုုပ္လက္မဲ့
အနာဂတ္မဲ့
အဓိပၺါယ္မဲ့
ကာရံမဲ့
ႏိုုင္ငံမဲ့
ခပ္မဲ့မဲ့ေတြလည္းေပါ ။

ဒုုကၡသည္
လူကုုန္သည္
ဘိန္းကုုန္သည္
ကၽြန္ကုုန္သည္
ဖါကုုန္သည္
မယားကုုန္သည္
လိပ္ကုုန္သည္
ေတာက္တဲ့ကုုန္သည္
ကုုန္ေအာင္ သည္တဲ့
ကုုန္သည္ေတြလည္းေပါ ။

လူပြဲစား
ကားပြဲစား
စပါးပြဲစား
ႏြားပြဲစား
ေဒၚလာပြဲစား
ေပၚတာပြဲစား
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲစား
ဒုုကၡသည္ပြဲစား
ဓါတ္ေငြ႕ပြဲစား
သစ္ေတာပြဲစား
ႏိုုင္ငံေရးပြဲစား
ပြဲျဖစ္ေအာင္လုုပ္ၿပီး စားတဲ့သူလည္းေပါ ။

ကဗ်ာဆရာ
ဗလီဆရာ
က်ဴရွင္ဆရာ
အန္ဂ်ီအိုုဆရာ
၀ပ္ေရွာ့ဆရာ
ျမင္းလွည္းဆရာ
လူ႕အခြင့္အေရးဆရာ
ဆိုုကၠားဆရာ
ႏိုုင္ငံေရးဆရာ
ေဗဒင္ဆရာ
သိုုက္ဆရာ
ဆရာေတြလည္း သိပ္ေပါ ။

ဓါးျပေလာက္မွ မရိုုးသားသူေတြက
အစိုုးရတက္လုုပ္
ေထာက္ခံသူေတြကလည္း ေထာက္ခံ
သူ႕အရပ္နဲ႕ သူ႕ဇတ္
ဟပ္လိုု႕ ။

ဒီလူေတြေပါ့
အဂၤလိပ္ကိုု ဗိုုလ္လိုု႕ေခၚ
ဂ်ပန္ကိုု ေခြးလိုု႕ေခၚ
ဖိလစ္ပိုုင္ကိုု ဖါးလိုု႕ေခၚ
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုေတာ့ ေရႊလိုု႕ေခၚတယ္
ေရႊေတြေနတဲ့ႏိုုင္ငံဆိုုေတာ့
ေရႊႏိုုင္ငံေပါ့ ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ေကာင္းစားေရး

( ေကာင္းစားသူမ်ား )

အရင္ေခတ္ကေတာ့ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေအာင္ ဟိုု၀ါဒကိုု က်င့္ရမယ္၊
ဒီ၀ါဒကိုု က်င့္ရမယ္ဆိုုၿပီး ၀ါဒအၿပိဳင္အဆိုုင္ေတြရွိခဲ့တယ္။ ဘယ္စံနစ္က ငါ
တိုု႕နဲ႕ကိုုက္တယ္။ ဘယ္စံနစ္က မကိုုက္ဘူးဆိုုၿပီး စံနစ္ေရြးခ်ယ္မႈေတြလည္း 

ရွိခဲ့တယ္။ စံနစ္ေတြ၊ ၀ါဒေတြဘယ္လိုုပဲေကာင္းေကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ
အေကာင္အထည္မေဖၚရင္ အလကားပဲဆိုုတာ ျမန္မာျပည္သူေတြ သေဘာ
ေပါက္ခဲ့ၿပီ။

ေတာ္လွန္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္။ ႏိုုင္ငံေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္ေတာ့ တိုုင္းျပည္ေကာင္း

စားေရးကိုု လုုပ္ရတာ။ ျပည္သူေတြေကာင္းစားေအာင္ ႀကိဳးပမ္းရတာ။ ဒါေပမဲ့

လုုပ္ပံုုလုုပ္နည္း လြဲမွား။ မမွန္ကန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕လုုပ္။ မလုုပ္တတ္ပဲ လုုပ္။ 

မလုုပ္ႏိုုင္ပဲ လုုပ္။ မညီမညြတ္နဲ႕လုုပ္။ စတာေတြေၾကာင့္ တိုုင္းျပည္က မေကာင္း

စားႏိုုင္ပဲျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ 

ျမန္မာ့သမိုုင္းတေလွ်ာက္လံုုး ဒီလိုုအလြဲအမွားေတြနဲ႕ ခရီးဆက္လာတာ။ တိုုင္း

ျပည္ စုုတ္ျပတ္သပ္တဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ႀကီးမားတဲ့ သဘာ၀

ေဘးအႏၱရယ္ေတြနဲ႕လည္းႀကံဳရေတာ့ ခၽြတ္ၿခံဳက်တဲ့ႏိုုင္ငံအဆင့္ထိ ေရာက္ခဲ့ရ

တယ္။ တိုုင္းျပည္က ခၽြတ္ၿခံဳက်ၿပီး မေကာင္းစားပဲ သူေတာင္းစားႏိုုင္ငံအျဖစ္

ေရာက္ေနတယ္ဆိုုေပမဲ့ ပြဲလန္႕တုုန္းဖ်ာခင္းတဲ့လူေတြကေတာ့ ေကာင္းစား

ကုုန္ၾကတယ္။ သူေဌးသူႂကြယ္ေတြ ျဖစ္ကုုန္ၾကတယ္။ အုုပ္ခ်ဳပ္သူအေတာ္မ်ား

မ်ားနဲ႕ပုုလင္းတူဗူးဆိုု႕ေတြက က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာကုုန္ၾကတယ္။

စစ္အုုပ္စုုကိုု ဆန္႕က်င္တဲ့အင္အားစုုေတြမွာလည္း ဒီလိုုအလြဲအမွားေတြလုုပ္တဲ့

သူေတြရွိတယ္။ စစ္အုုပ္စုုေလာက္ အေရအတြက္မမ်ားေပမဲ့ ဒီမိုုကေရစီဘက္

ေတာ္သားဆိုုသူအခ်ိဳ႕ေကာင္းစားကုုန္တယ္။ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးဆိုုတဲ့ ဦး

တည္ခ်က္ အစကတည္းက မရွိလိုု႕လား။ ရွိရဲ႕နဲ႕ ေပ်ာက္သြားတာလား။ ေမ့သြား

တာလား။ ေဖ်ာက္လိုုက္တာလား။ ေမ့လိုုက္တာလားဆိုုတာ ကာယကံရွင္ေတြ 

အသိဆံုုးျဖစ္မယ္။ အမ်ားျပည္သူ မေကာင္းစားရင္ မွန္ကန္တဲ့ႏိုုင္ငံေရး မဟုုတ္။

( ဘယ္သူေကာင္းစားဦးမလဲ) 

ျမန္မာႏိုုင္ငံမွာ စစ္အုုပ္စုုကိုု ဆန္႕က်င္တဲ့အင္အားစုုေတြအားလံုုး အေရးနိမ့္ၾက

တယ္။ စစ္အုုပ္စုုပဲ အၿမဲအသာစီးရတဲ့တိုုင္းျပည္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဟာ စစ္အုုပ္စုု ဆန္႕က်င္ေရးသမားေတြအတြက္ ခါးသီးတဲ့ အမွန္တရား။ စစ္အုုပ္စုုအတြက္ေတာ့ 

ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ အမွန္တရားေပါ့။ ဒီမိုုကေရစီကိုု ေတာင္းယူလိုု႕မရ ၊ တိုုက္ယူမွ ရမယ္လိုု႕

ဆိုုခဲ့သူေတြလည္း စစ္အုုပ္စုုနဲ႕ေပါင္းယူၾကဖိုု႕လုုပ္ကုုန္ၿပီ။

အခုုလည္း ဒီမိုုကေရစီအေျပာင္းအလဲဆိုုတာကိုု စစ္အုုပ္စုုကပဲ ဦးစီးထိမ္းခ်ဳပ္ၿပီး အေကာင္းအထည္ေဖၚေနတယ္။ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေအာင္ ဘယ္တုုန္းကမွ 

မလုုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္အုုပ္စု။ ဒီမိုုကေရစီေရး ေတာင္းဆိုုသူမွန္သမွ်ကိုု ရက္ရက္စက္စက္ 

ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့စစ္အုုပ္စုုက သူတိုု႕စိတ္ႀကိဳက္ ဒီမိုုကေရစီကိုု တည္ေဆာက္ဖိုု႕လုုပ္ေန

တယ္။ 

ဒီတခါမွာေတာ့ ဒီမိုုကေရစီအင္အားစုုေတြ အမ်ားစုုက စစ္အုုပ္စုုေခၚရာေနာက္ကိုု အသာတၾကည္လိုုက္ပါေနၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အေကာင္းျမင္

တယ္။ ႏိုုင္ငံတကာကလည္း ေဘးတီးေပးတယ္။ စစ္အုုပ္စုုအစိုုးရကိုု ေျမွာက္ေပး

တယ္။ သူတိုု႕ကိုုဆန္႕က်င္ေနရင္ တိုုင္းျပည္ပိုုနစ္နာတာပဲ ရွိမယ္လိုု႕ သေဘာေပါက္

သူက ေပါက္တယ္။ ဒီမိုုကေရစီသမားေတြလည္း အစြမ္းကုုန္သေလာက္ရွိၿပီ။ ေျခ

ကုုန္လက္ပမ္းက်ၿပီ။ အလားအလာ မေကာင္းဘူး။ စစ္အုုပ္စုုက ေမာင္ေမာင္ေခၚတုုန္း

ဗ်ာ ထူးထားမွေတာ္ခါက်မယ္လိုု႕တြက္တဲ့သူက တြက္တယ္။ ဒီတႀကိမ္မွာ ဘယ္သူ

ေတြေကာင္းစားၾကလိမ့္မလဲ။ 

( သူေတာင္းစားေတြ ေကာင္းစားေရး )

ျမန္မာျပည္ကအေျခအေနေတြကိုု တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မုုန္႕လံုုးကိုု စကၠဴကပ္ေနတယ္လိုု႕ 

ျမင္တယ္။ ေခြးၿမီးေကာက္ကိုု က်ည္ေတာက္စြပ္ေနတယ္လိုု႕ ျမင္တယ္။ တခ်ိဳ႕က

ေတာ့ ျပည္သူေတြေကာင္းစားေအာင္ ဒီတႀကိမ္ တကယ္လုုပ္ၾကလိမ့္မယ္လိုု႕ျမင္

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဟုုတ္မလိုုလိုုနဲ႕ အီလည္လည္ျဖစ္ၾကလိမ့္ဦးမယ္လိုု႕တြက္

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း လမ္းခုုလတ္မွာ စစ္အာဏာသိမ္းလိမ့္ဦးမယ္လိုု႕ခန္႕မွန္း

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေဒၚစုုအစြမ္းေၾကာင့္ စစ္အုုပ္စုုဟာ က်ားကေန ေၾကာင္ျဖစ္

လာမယ္လိုု႕ ထင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း  က်ားကေန ေၾကာင္ျဖစ္သြားတာ ေဒၚစုု

လိုု႕ေျပာၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုု အေမရိကန္လက္ထဲ ထိုုးအပ္

လိုုက္တာ အေကာင္းဆံုုးပဲလိုု႕ ယူဆတယ္။ (အခုုလည္း ဒီအေျခအေန ေရာက္

ေနပါၿပီ)

တိုုင္းျပည္တခုု ေကာင္းစားေအာင္လုုပ္ဖိုု႕က လြယ္တဲ့ကိစၥမဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ လူ

တိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္းလြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက ျပည္သူ

ေတြ ေကာင္းစားတဲ့ေခတ္ တခါမွေရာက္မလာပဲ သူေတာင္းစားသာသာျဖစ္ေန

တာကေတာ့ လြန္လြန္းတယ္လိုု႕ဆိုုရမယ္။ ညံ့လြန္းတယ္လိုု႕ဆိုုရမယ္။ တိုုင္းျပည္

ေကာင္းစားေရးကိစၥက စစ္အုုပ္စုုတင္မကပဲ ျပည္သူလူထုုတရပ္လံုုးနဲ႕ စစ္အုုပ္စုု 

ဆန္႕က်င္သူေတြမွာပါ တာ၀န္ရွိတယ္။ 

အရင္က ကိုုယ္နဲ႔ မတိမ္းမယိမ္းႏိုုင္ငံေတြ။ ကိုုယ့္ေလာက္မွ အေျခအေနမဟန္တဲ့

ႏိုုင္ငံေတြ ကိုုယ့္ကိုုေက်ာ္တက္ကုုန္တာ ၾကာၿပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္သူေတြ

ေကာင္းစားတဲ့ေခတ္ ေရာက္မွာလဲဆိုုတဲ့ေမးခြန္းအတြက္ ေသခ်ာေရရာတဲ့အေျဖ

က အခုုထိ မရွိေသးဘူး။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေခါင္းစဥ္
ေအာက္မွာ လူတစုုမက ေကာင္းစားေနၾကၿပီ။ 

( ပန္းခ်ီ ၊ ပီကာဆိုု )