Monday, July 6, 2009

ပုလင္းအသစ္နဲ႔၀ိုင္အေဟာင္း











ကိုယ္ပိုင္ ဘာသာစကားရွိရက္နဲ႔ သူမ်ားစကားကို ထည့္ထည့္ေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္
မမိုက္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာေတြက စကားေျပာရင္ ဘိုလို ထည့္ထည့္ၿပီး ေျပာတတ္
တာ အစဥ္အလာ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ အခုေခတ္ အဂၤလိပ္လို နည္းပညာဆိုင္ရာ ေ၀ါဟာရသစ္
ေတြ ပိုတိုးလာေတာ့ ပိုဆိုးလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပညာတတ္ အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ ၿမိဳ ႔ျပ
အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ အဆက္အစပ္ရွိသူေတြ ဘိုလို သိပ္ေျပာၾကပါတယ္။

အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္း၊ တရုတ္တို႔ဆို ဘိုလို ထည့္မေျပာၾကပါဘူး။ ကိုယ့္စကားနဲ႔ ကိုယ္ေျပာၾက
တာပါ။ ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ ျမန္မာေတြက သက္သက္ ဂုဏ္လုပ္ၿပီး ေျပာေနၾကတာပါ။
ေနာက္ေတာ့ အက်င့္ပါသြားေရာ။ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ မဟုတ္ပါဘူး။ သူမ်ားပစၥည္း ခိုးတာ
မ်ိဳး မဟုတ္ေပမဲ့လည္း ကိုယ့္ဟာနဲ ႔ကိုယ္၊ ကိုယ့္မာန္နဲ႔ကိုယ္ မေနႏိုင္တာကိုက အားနည္း
ခ်က္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီအက်င့္ စြဲေနပါၿပီ။ သတိထားေပမယ့္ လံုး၀
ေကာင္းေအာင္ မျပင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ အမ်ားနဲ႔ တေယာက္လို ျဖစ္ေနပါတယ္။ တကယ္
ေတာ့ ဒါကလည္း ဆင္ေျခပါ။ လုပ္ရင္ေတာ့ျဖစ္မွာပါ။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရင္ ရပါလိမ့္မယ္။
အမ်ိဳးသားေရးတာ၀န္ တရပ္အေနနဲ႔ကို လုပ္ရမယ့္ အေျခအေနမွာ ရွိတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။
မေကာင္းတဲ့ အက်င့္က ေရရွည္ဆို ျပႆနာရွိပါတယ္။ ေနာက္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္
ရွက္စရာပါ။

ျမန္မာစကားသင္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ေလာကမွာ ရယ္စရာ ေျပာၾကတာတခုရွိပါတယ္။
ျမန္မာစကား တတ္ခ်င္ရင္ လြယ္လြယ္ေလး။ အဂၤလိပ္လိုသာ မ်ားမ်ားထည့္ေျပာ။
ပိုေတာင္ဂုဏ္ရွိေသး ဆိုတာပါ။ နာတတ္မယ္ဆို နာစရာပါ။ ဟာသေတြ ၾကားဖူးတယ္
မဟုတ္လား။ ျမန္မာလိုနဲ႔ အဂၤလိပ္လို Mix လုပ္ၿပီး မေျပာၾကနဲ႔ ဆိုတာမ်ိဳး။ အေမွ်ာ္အျမင္
ရွိသူေတြက ေသေသခ်ာခ်ာ ျပဳျပင္သင့္တာ ၾကာပါၿပီ။

အဂၤလိပ္စာနဲ႔ အလွမ္းေ၀းသူေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ေတာေနလူထုကေတာ့ ဒီျပႆနာနဲ႔
ကင္းပါတယ္။ ျပႆနာက ဘိုလို မလြတ္မကင္း ျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္ေျပာဆိုေနၾကတဲ့
သူေတြဆီမွာ ရွိတာပါ။ တရုတ္ေတြ၊ ထိုင္းေတြ၊ ဂ်ပန္ေတြဆို ႏိုင္ငံျခားမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေနေန အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုတဲ့အခါ ဘိုလိုလံုး၀ မပါ။ ျမန္မာေတြက ျပႆနာ။ အရမ္းကို
ဘိုလို ေျပာခ်င္ၾကသဗ်ာ။ တခါတခါမ်ား ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ျမန္မာလို လံုး၀ မပါေအာင္
ေတာင္ ေျပာႏိုင္ၾကသေလး။ ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္းသား ေလာကမွာလည္း ဒီလိုပဲလို႔
ထင္ပါတယ္။ သူမ်ား စကားကို သံုးပံုတပံုေလာက္ ထည့္ေျပာေနၿပီဆိုတာက ကိုယ့္ရဲ ႔
စကားဟာ သံုးပံုတပံုေလာက္ ေပ်ာက္ဆံုးေနၿပီ ဆိုတာပါပဲ။

ဒီကေန႔ ကမၻာမွာက ဘာသာစကားေတြေရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြေရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္နဲ႔ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနတာပါ။ ဘာသာစကား ေပ်ာက္ေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္
သတုန္းလို႔ အေငၚတူးလာရင္ေတာ့။ ဘာျဖစ္သလဲ သိခ်င္ရင္ ေလ့လာၾကည့္လို႔ပဲ ေျပာ
ခ်င္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ မရွင္းျပတတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ ေပ်ာက္သြားတာကမွ ရွင္း
ေသး။ မေပ်ာက္ပဲ ဟိုေရာဒီေရာဘာသာစကားႀကီး ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ခပ္တည္တည္နဲ႔
ဆက္ေျပာေနၾကတာက ေပ်ာက္သြားတာထက္ ရွက္ဖို႔ ေကာင္းေသးလို႔ ထင္တာပဲ။
သတိထားရမယ့္ ကိစၥက သတိထားမွ။ မဟုတ္ရင္ ခံသြားရမယ္။ ကိုယ္တင္မကဘူး
ေနာက္မ်ိဳးဆက္ပါ ခံရမယ့္ကိစၥဆို က်ပ္က်ပ္ သတိထားရမွာ။

တကယ္ေတာ့ ဒီကိစၥက သခင္ဘေသာင္းတို႔ ေခတ္ထဲက ေျပာေနၾကတဲ့ ကိစၥပါ။
အခုထိ မျပဳျပင္ႏိုင္ေသးလို႔ ဆက္ေျပာေနတာပါ။ ႏိုင္ငံတကာသံုး ေ၀ါဟာရအသစ္ေတြ
သိပ္ထြန္းကားေနတာက ဘာသာစကားအတြက္ ျပႆနာျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ေျဖရွင္း
လို႔ရတဲ့ ျပႆနာပါ။ သိပ္ပူစရာ မလိုပါဘူး။ အခုလည္း လူတိုင္းသိၿပီးသား ကိစၥႀကီး
ေလွ်ာက္ေရးေနတာ ပ်င္းစရာႀကီးလို႔ ေျပာၾကရင္လည္း ေဆာရီးပါဗ်ာလို႔ပဲ ေတာင္းပန္
လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ အာလံုး Good Luck ပါ။

(ရုပ္ပံု ၊ ဂူဂလ္)

6 comments:

ေအာင္သာငယ္ said...

၅၀ း ၅၀ ပဲထင္ပါတယ္ဗ်ာ...

Law Shay said...

ျပႆနာက တခ််ိဳ႕ဟာေတြ ဘာသာျပန္ဖုိ႕ ခက္တယ္။ ျပန္လုိက္ခါမွ နားမလည္ဘူးျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္။ ဥပမာ

တယ္လီဖုန္းလုိ႕မေျပာပဲ စကားေျပာေၾကးနန္း
အီးေမးလ္လုိ႕ မေျပာပဲ လွ်ပ္စစ္စာလႊာ (ဒါက နည္းနည္း ေတာ္ေသးတယ္။)
ကြန္ပ်ဴတာလုိ႕ မေျပာပဲ အခ်က္အလက္ တြက္ခ်က္ သိမ္းဆည္းစက္
ေဆာ့ဖ္၀ဲ (ဟတ္ဒ္၀ဲ)လို႕ မေျပာပဲ အေပ်ာ့ထည္(အမာထည္)
နက္၀ပ္လုိ႕ မေျပာပဲ ကြန္ရက္
အင္ေဖာ္ေမးရွင္း ဟုိင္းေ၀းအစား သတင္းအျမန္လမ္းမႀကီး
အယ္လ္ဂိုရစ္သမ္လုိ႕မေျပာပဲ နည္းလမ္းစဥ္
ပရုိစီဂ်ာလုိ႕ မေျပာပဲ လုပ္ငန္းစဥ္
ပရုိဂရမ္လုိ႕ မေျပာပဲ အစီအစဥ္
စစ္စတမ္ အနဲလစ္လုိ႕မေျပာပဲ စနစ္သရုပ္ခြဲပညာရွင္
ဖန္ရွင္လုိ႕ မေျပာပဲ မွီခ်က္
အင္ေဖာ္ေမးရွင္း စစ္စတမ္အစား သုတသိပၸံ

စသျဖင့္ ေျပာရင္ ငေၾကာင္လားလုိ႕ အထင္ခံရႏုိင္ပါတယ္။

Prizewai said...

အင္း........
တရားေသၾကီးလက္ခံထားလို႔ေတာ့ မျဖစ္ေလာက္ဘူး ထင္ပ။
ကိုေလာရွည္ေျပာသလိုပဲေပါ့။

ကိုယ့္ျမန္မာစကားကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ထိန္းသိမ္းထားဖို႔လည္း တာ၀န္ရွိတယ္။ မသံုးတာၾကာလို႔ ေပ်ာက္လုလု စကားေတြကိုလည္း မသံုးျဖစ္တာေတာင္ သိေနသင့္တယ္။

ေခတ္အလိုက္ လုိက္သံုးရတာလည္း သံုးရမွာပဲေလ။

ဂ်ပန္စကားမွာလည္း သူတို႔က အဂၤလိပ္လိုသာ မေျပာတာ၊ အဂၤလိပ္စကားလံုးေတြလည္း သူတို႔စကားလံုးနဲ႔ ျပန္အသံထြက္လိုက္တာပဲ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႔အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ဓရ္အံင္ဇ်ာန္ ထင္ေအာင္စ်ာန္ said...
This comment has been removed by the author.
ဓရ္အံင္ဇ်ာန္ ထင္ေအာင္စ်ာန္ said...

အဂၤလိပ္စကားကို ၾကည့္ သူလည္း ကနဦး လက္တင္ဆီက၊ ေနာက္ ျပင္သစ္လက္ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ျပင္သစ္ဆီက၊ စသျဖင့္ စကားလုံးေတြ ေကာက္ယူေမြးစားရတာပဲ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ား။ ဒီ့ျပင္ တ႐ုတ္ဆီက၊ ဂ်ပန္ဆီက၊ ကုလားဆီက၊ (မေလးဆီကေတာင္ပါေသး ေဟးေဟး) ေတြကလည္း ေမြးစားတာပဲဗ်။ ေနာက္အခု ေတာက ဗမာေတြ ေျပာေနၾကတဲ့ ဗမာစကားကလည္း ဟိုးပေဝဏသီက ဗမာစကားမဟုတ္တာ ေသခ်ာသေလာက္ပဲဗ်။ ဗမာစကားလို ျဖစ္ေနတဲ့ ပါဠိစကားလုံး၊ သကၠတစကားလုံး၊ ဗမာမဟုတ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားထဲက မြန္စကားလုံး၊ ႐ွမ္းစကားလုံးေတြ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီးရယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ အတည္မျပဳရေသးတဲ့ ေလ့လာခ်က္ေတြအရ ဗမာစကားဟာ မြန္စကားနဲ႕ သဘာဝအရ ကြဲျပားေနေပမဲ့ အခ်ိဳ႕ သဒၵါစကားလုံးေတြက၊ အခ်ိဳ႕ဝါက်တည္ေဆာက္ပုံေတြ တူတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာသေလာက္ပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာက ဗမာစကား၊ ,Com'puter ကမွ အဂၤလိပ္စကား က်ဳပ္က အဲလို အဲလို ယူဆတယ္။

Raymond.Kyaw Minn Naing said...

ေရစစၥလီ လုပ္ထားလိုက္ဗ်ာ။