ေရာဂါ

ျမန္မာစစ္အုုပ္စုုမွာ လံုုး၀နားမလည္ႏိုုင္တဲ့ ေ၀ါဟာရ သံုုးခုုရွိတယ္ ။
တရားမွ်တမႈ။ တန္းတူညီမွ်မႈ။ လြတ္လပ္မႈ။ ဒါေတြကိုု နားမလည္ႏိုုင္
တာဟာ အာဏာရွင္ေရာဂါ။

ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရက အရင္အစိုုးရေတြနဲ႕မဆိုုင္ဘူးလိုု႕တတြတ္
တြတ္ေျပာေနတယ္။ သူတိုု႕က အာဏာရွင္မဟုုတ္ဘူးလိုု႕ ဆိုုလိုုခ်င္
ပံုုရတယ္။ တဘက္မွာေတာ့ အရင္အစိုုးရေတြရဲ႕ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္မႈ
ေတြကိုု အကာအကြယ္ေပးေနတယ္။ ျပည္သူ႕ဆႏၵအတိုင္း အလုုပ္
လုုပ္မယ္လိုု႕ေႂကြးေၾကာ္ေနေပမဲ့ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာျပည္သူ႕ဆႏၵ
ေတြက ေခ်မႈန္းခံေနရတယ္။ မလွမ့္တပတ္လုုပ္ခံေနရတယ္။

ျပည္သူလူထုုနဲ႕ဆက္ဆံေရးမွာ တရားမွ်တမႈေတြ ရွိမလာဘူး။ တိုုင္း
ရင္းသားေတြနဲ႕ဆက္ဆံေရးမွာ တန္းတူညီမွ်မႈကိုု လံုုး၀ထည့္မစဥ္း
စားေသးဘူး။ လြတ္လပ္မႈကိစၥမွာေတာ့ ေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕ေပါ႕ေပါ႕လုုပ္
လာတာေတြ႕ရတယ္။ ဒါကလည္း ယာယီလား။ ထာ၀စဥ္လား။ အစစ္
အမွန္လား။ အတုုအေယာင္လားဆိုုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမယ္။

အာဏာရွင္ေရာဂါက စစ္အုုပ္စုုတခုုထဲမွပဲ ရွိေနတယ္လိုု႕ တထစ္ခ်ေျပာ
လိုု႕မရဘူး။ အာဏာရွင္စံနစ္ကိုု ဆန္႕က်င္ေတာ္လွန္တဲ့ အင္အားစုုေတြ
ထဲမွာလည္း ဒီေရာဂါလကၡဏာေတြကိုု ျမင္ေနရတယ္။ ဒီေရာဂါစြဲကပ္ၿပီ
ဆိုုရင္ ေပ်ာက္ဖိုု႕သိပ္ခက္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေရာဂါရွိေနလိုု႕ရွိေနမွန္း
မသိဘူး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေရာဂါရွိမွန္းသိေပမဲ့ မရွိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾက
တယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ျမန္မာျပည္မွာ အာဏာရွင္သံသယာ လည္ေနတယ္။

ဒီမိုုကေရစီဆိုုတာ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ တခါမွမစားဖူးတဲ့ အစား
အစာတခုုပဲ။ ဦးႏုုေခတ္တုုန္းက ဒီမိုုကေရစီ ရွိခဲ့ဖူးတယ္ဆိုုေပမဲ့ အထိုုင္
မက်ခင္မွာပဲ ( ဒီမိုုကေရစီဆိုုတာ ခ်ိဳသလား၊ ခ်ဥ္သလား မသိရခင္မွာပဲ)
စစ္အာဏာရွင္ေအာက္ ေရာက္သြားခဲ့တာမဟုုတ္လား။ ျမန္မာျပည္သူ
ေတြ က်က်နနစားဖူးတာက အာဏာရွင္စံနစ္။ ဒီအဟာရဓါတ္နဲ႕ပဲရွင္
သန္ခဲ့ရတယ္။ အခုုလည္း ဒီမိုုကေရစီကိုု အေကာင္အထည္ေဖၚမယ္
ဆိုုတဲ့ ဗိုုလ္သိန္းစိန္တိုု႕အုုပ္စုုကိုုယ္တိုုင္က စစ္အာဏာရွင္လူထြက္ေတြ။

ဘိန္းစြဲ၊ ေဆးစြဲ၊ အရက္စြဲသူေတြ ျဖတ္တဲ့အခါ ေတာ္ေတာ္၀ရုုန္းသုုန္းကား
ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ က ျဖတ္တုုန္းခဏပဲ ျပတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လံုုးလံုုး
ျပတ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖတ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိဖိုု႕က ပထမအေရးႀကီးတယ္။
ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရဟာ အာဏာရွင္အစြဲကိုု တကယ္ပဲျဖတ္ခ်င္ေနတာလား
ဆိုုတာ အသိရခက္တယ္။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ ထင္ထင္ရွားရွား မရွိဘူး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အစြဲျဖတ္ဖိုု႕ေဆးရံုုကိုုေတာ့ေရာက္
လာၿပီ။ ၀ရုုန္းသုုန္းကားေတြလည္း ျမင္ေနရၿပီ။ တကယ္ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္
ဖိုု႕ပဲ လိုုတယ္။

အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ျဖတ္ႏိုုင္ဖိုု႕က ျပည္သူတရပ္လံုုးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။
တြန္းတဲ့သူကလည္း တြန္း။ ဆြဲတဲ့သူကလည္း ဆြဲ။ ႏွဲ႕တဲ့သူကလည္း ႏွဲ႕။
မတဲ့သူကလည္း မ။ အတြန္းခ်ည္း သက္သက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ အဆြဲခ်ည္း
သက္သက္လည္း မျဖစ္ဘူး။ ေဒၚစုုက သမၼတႀကီးကိုု ယံုုတယ္လိုု႕ေျပာတိုုင္း
တတိုုင္းျပည္လံုုး လိုုက္ၿပီးယံုုစရာ မလိုုဘူး။ NLDက စစ္အုုပ္စုုဖြဲ႕စည္းပံုုကို
ေထာက္ခံတိုုင္း တတိုုင္းျပည္လံုုး လိုုက္ၿပီးေထာက္ခံစရာ မလိုုဘူး။ ကိုုယ့္
အသိနဲ႕ကိုုယ္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရပ္တည္တဲ့အက်င့္ေတြ စၿပီးေလ့က်င့္
သင့္ၿပီ။

တခါမွ မစားဖူးတဲ့အစာ။ တခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ေဒသ။ တခါမွ မက်င့္သံုုးဖူး
တဲ့စံနစ္တခုုကိုု အသားက်ေအာင္လုုပ္ဖိုု႕ဆိုုတာ လြယ္တဲ့အရာမဟုုတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ့လည္း ေကာင္းခ်င္ရင္ေတာ့ အနာခံၿပီးေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ကုုသ
ရလိမ့္မယ္။ ဒီလိုုနဲ႕ပဲ တိုုင္းျပည္ေတြဟာ တိုုးတက္ထြန္းကားလာခဲ့တယ္။
ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ခပ္ည့ံ ညံ့ေတြ မ်ားေနရင္ေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္ဖိုု႕ မလြယ္ဘူး။
ေပ်ာက္လည္း ခဏပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ အာဏာရွင္ေရာဂါကိုု ေပ်ာက္ေအာင္
ကုုသႏိုုင္မယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒီမိုုကေရစီနဲ႕ ျမန္မာျပည္သူေတြ မ်က္ႏွာခ်င္း
ဆိုုင္မိၾကလိမ့္မယ္။

တရားမွ်တမႈ။ တန္းတူညီမွ်မႈ။ လြတ္လပ္မႈဆိုုတာေတြက အာဏာရွင္ေရာ
ဂါကိုု ေပ်ာက္ကင္းေစမယ့္ေဆးပဲ။ ဒီသံုုးခ်က္က ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္
ဒိုု႕တာ၀န္အေရးသံုုးပါးလိုု႕ေတာင္ ဆိုုရလိမ့္မယ္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အခြင့္ေကာင္း

လက္ပံေတာင္းသပိတ္ၿဖိဳခြဲမႈက ျပည္သူလူထုုကိုု ေသြးဆူေစခဲ့ၿပီ။ အနာေဟာင္း
ေတြကိုု ျပန္ဆြေပးခဲ့ၿပီ။ ျမန္မာလူထုုဟာ အခ်ိဳးမေျပာင္းႏိုုင္တဲ့စစ္အုုပ္စုုကိုု ဘယ္
လိုုပံုုစံမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ မုုန္းေနဦးမွာပဲ။ ျပည္သူလူထုုအတြက္ မရပ္တည္ပဲ စစ္ေခါင္း
ေဆာင္ေတြနဲ႕ တရုုတ္အစိုုးရအတြက္ ရပ္တည္ေနသေရြ႕ ျပည္သူနဲ႕အစိုုးရဟာ ရန္ဘက္အသြင္ေဆာင္ေနလိမ့္မယ္။

ဒုုကၡမ်ိဳးစံုုေၾကာင့္ ထပ္ၿပီးအထိမခံႏိုုင္ေလာက္ေအာင္ နာက်င္စုုတ္ျပတ္ေနတဲ့
ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ လိုုအပ္ေနတဲ့ဆက္ဆံမႈက ေႏြးေထြးက်င္နာမႈ။
သာယာေအးခ်မ္းမႈ။ ေျပလည္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ။ ေဖၚေရြလိုုလားမႈ။ အားေပးကူညီမႈ။
ဒါကိုု မလုုပ္ေပးႏိုုင္ရင္ ဘယ္သူပဲအုုပ္ခ်ဳပ္အုုပ္ခ်ဳပ္ ( ေဒၚစုုမကလိုု႕ ဘိုုးဘိုုး
ေအာင္ပဲ လာလာ ) ျမန္မာျပည္ အဆင္မေျပႏိုုင္ဘူး။

ဦးပိုုင္လီမီတက္ကိုု ဆက္ၿပီးရွင္သန္ခြင့္ေပးထားတာ သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အမွား။
ေႁမြေပြးခါးပိုုက္ ပိုုက္ထားတာပဲ။ ဦးပိုုင္ရွိေနသေရြ႕ လူထုုရဲ႕ေဒါသက ၿငိမ္ေနမွာ
မဟုုတ္။ ဦးပိုုင္ကိုု ျမန္ျမန္ရွင္းလိုုက္ေလ လူထုုရဲ႕ေဒါသ ၿငိမ္ေလေလပဲ။ သမၼဒ
ဂ်ီးက ဦးပိုုင္ကိုု ရွင္းႏိုုင္တဲ့အေျခအေနရွိရဲ႕လား။ ဦးပိုုင္ကိုု အျမန္ရွင္းလိုုက္ရင္
သမၼဒဂ်ီး နာမည္တက္ကိန္း ႀကံဳလတၱံ႕။

တရုုတ္ဟာ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္ယံုုတင္မက အင္အားႀကီးႏိုုင္ငံျဖစ္တယ္ဆိုုတာ လူ
တိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒီလိုုႏိုုင္ငံနဲ႕ဆက္ဆံေရးေကာင္းဖိုု႕လိုုတယ္ဆိုုတာ
လည္း လူတိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တိုုင္းျပည္ပ်က္ေနတုုန္း ေပါေခ်ာင္
ေကာင္းစံနစ္နဲ႕ ေရွ႕မၾကည့္ေနာက္မၾကည့္ စစ္အုုပ္စုုတခုုထဲအတြက္ပဲၾကည့္ၿပီး တရုုတ္နဲ႕လုုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥေတြကိုုေတာ့ ျပည္သူေတြက လက္မခံႏိုုင္ဘူး။

စစ္အစိုုးရကာလမွာ ေျပာခြင့္မသာခဲ့လိုု႕အခုုလိုု ေပၚေပၚတင္တင္ မကန္႕ကြက္
ခဲ့ၾကဘူး။ (ဒါေတာင္ တတ္ႏိုုင္သမွ် ေျပာခဲ့ၾကပါေသးတယ္) သမၼဒဂ်ီးလက္ထက္မွာ
ဒီမိုုကေရ စီမယ္ဆိုုလိုု႕၊ ဆႏၵထုုတ္ေဖၚခြင့္ ရွိတယ္ဆိုုလိုု႕ ဆႏၵေတြကိုုေဖၚထုုတ္ခဲ့
ၾကတာ။ ျပည္သူ႕ဆႏၵဆိုုတဲ့စကားနဲ႕ နာမည္ေကာင္းရလာတဲ့သမၼဒဂ်ီးက ရထား
တဲ့နာမည္ေကာင္းေလးကိုု ဆက္ၿပီးထိမ္းထားႏိုုင္ရင္ အခုုထက္ပိုုၿပီး လူခ်စ္လူခင္
မ်ားလတၱံ႕။

သမၼဒဂ်ီးသိထားဖိုု႕က ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ဆႏၵျပေရးမွာေပ်ာ္ရႊင္သာယာေန
တတ္တဲ့သူေတြ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာပဲ။ ထစ္ခနဲရွိ ဆႏၵထျပခ်င္တဲ့သူေတြ မဟုုတ္
ဘူးဆိုုတာပဲ။ ကိုုယ့္ရွိတာနဲ႕ကိုုယ္ ေအးေအးေနခ်င္ၾကတဲ့သူေတြ။ ဆႏၵျပကန္႕
ကြက္တယ္ဆိုုရင္ ၿဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းရမယ္ဆိုုတဲ့ စစ္အုုပ္စုရဲ႕ဉာဥ္ဆိုုးကိုု သမၼဒဂ်ီးလက္
ထက္မွာ အျမစ္ျဖတ္ျပလိုုက္ရင္ စစ္မွန္တဲ့သာဓုုေခၚသံေတြ ၾကားရလတၱံ႕။

တိုုင္းျပည္တိုုးတက္ဖိုု႕လိုုတာ မွန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ရွိစုုမဲ့စုု သဘာ၀သယံဇာတေတြ
ခၽြတ္ၿခံဳက်ၿပီးမွ တိုုးတက္ရမယ့္အျဖစ္မ်ိဳးကိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြက မလိုု
လားၾကဘူး။ စစ္တပ္အုုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကာလက တရုုတ္နဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကုုလားနဲ႕ပဲျဖစ္
ျဖစ္၊ မ်က္ႏွာျဖဴနဲ႕ပဲျဖစ္ျဖစ္။ ျဖစ္ကတတ္ဆန္းလုုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္
ထိခိုုက္ပ်က္စီးေစမယ့္ လုုပ္ငန္းေတြကိုု သမၼဒဂ်ီးလက္ထက္မွာ အျမန္ဆံုုး ရပ္ႏိုုင္
သေလာက္ ရပ္။ လက္လြန္ေနၿပီဆိုုရင္လည္း အဲဒီလုုပ္ငန္းေတြကရတဲ့ အျမတ္
အစြန္းေတြကိုု ျပည္သူေတြဆီ အျမန္ဆံုုးေရာက္ေအာင္ လုုပ္ျပ။ ျပည္သူ႕ဆႏၵ
မပါပဲ ေနာက္တခါ ဘယ္ေတာ့မွ ထင္တိုုင္းမက်ဲေတာ့ပါဘူးလိုု႕ အာမခံ။ ဒါဆိုု
ရင္ သမၼဒဂ်ီးကိုု အခ်စ္ပိုုမယ့္သူေတြ တိုုးလာလတၱံ႕။

သိပ္ၿပီး ေနာက္မက်ေသးပါဘူး သမၼဒဂ်ီး။ အခုုလိုုျပည္သူေတြ ေသြးဆူေနတဲ့
ကာလဟာ သမၼဒဂ်ီးအတြက္ အခ်ိန္အခါေကာင္းပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ သမၼဒဂ်ီးတိုု႕
ရဲ႕အက်င့္ဆိုုး၊ စရိုုက္ဆိုုးေတြကိုု မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုုက္ၾကမယ္
ဆိုုရင္ ။ မတရားသျဖင့္လုုပ္ခဲ့ၾကသူေတြကိုု အေရးယူလိုုက္မယ္ဆိုုရင္။ အရင္က
ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးႀကီးတိုု႕ မွားခဲ့ၾကပါတယ္လိုု႕ ၀န္ခံလိုုက္ၾကမယ္ဆိုုရင္။ ေနာက္
ေနာင္ ျပည္သူ႕ဆႏၵအတိုုင္း အပိုုးက်ိဳးက်ိဳးနဲ႕ ေနထိုုင္လုုပ္ကိုုင္ပါ့မယ္လိုု႕ ကတိ
ေပးၾကမယ္ဆိုုရင္။ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ရလတၱံ႕။

ျမန္မာျပည္သူေတြက သေဘာေကာင္းပါတယ္ သမၼဒဂ်ီး။ လုုပ္စရာရွိတာ
အျမန္လုုပ္ပါ။ အခြင့္ေကာင္းေတြကိုု လက္လြတ္မခံပါနဲ႕။ အသက္လည္း
ႀကီးလွၿပီ။ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ အာရံုုထားၿပီး အလုုပ္လုုပ္ ။ ဒါပဲ ။

( ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္ )

ေရႊႏိုုင္ငံ

ဗ လိုုလိုု
မ လိုုလိုု
ဗ မွန္းမသိ
မ မွန္းမသိ
ဗ လား
မ လား မကြဲ
ႏွစ္္လံုုးထဲနဲ႕ကပ္ရႈပ္
ဗလံုုးဗေထြးနဲ႕
မမ်ိဳႏိုုင္ မေထြးႏိုုင္
နင္ ေနတဲ့ႏိုုင္ငံ ။

ဗမာအစ
တေကာင္းကလိုုလိုု
ေက်ာက္ဆည္ကလိုုလိုုနဲ႕
ေလနဲ႕၀မ္းနဲ႕မကြဲတဲ့ႏိုုင္ငံ ။

အဂၤလိပ္တင္မက
ဂ်ပန္ပါ သိမ္းပိုုက္တာခံရ
အခ်င္းခ်င္း အုုပ္ခ်ဳပ္ျပန္ေတာ့လည္း
စစ္သားေတြနဲ႕အလိုုမတူပဲ ညားခဲ့ရ
ျပည္တြင္းစစ္နဲ႕ညားခဲ့ရ
ဆိုုရွယ္လစ္နဲ႕ညားခဲ့ရ
သမ၀ါယမနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ေမွာင္ခိုုနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ပါတီ ေကာင္စီနဲ႕ ညားခဲ့ရ
ေထာက္လွန္းေရးနဲ႕ ညားခဲ့ရ
အာဏာရွင္နဲ႕ ညားခဲ့ရ ။

တိုုင္းရင္းသားလည္း ခပ္မ်ားမ်ား
တရုုတ္၊ ကုုလားလည္း ခပ္မ်ားမ်ား
ရိုုဟင္ဂ်ာလိုုလိုု
ဘင္ဂါလီလိုုလိုု
ေခၚေတာလိုုလိုု
ခ်စ္တီးလိုုလိုု
ဟိုုလိုုလိုု ဒီလိုုလိုုေတြကလည္း ခပ္မ်ားမ်ား ။

ဘုုရားသခင္ေတြလည္း မ်ား
ဘုုန္းႀကီးေတြလည္း မ်ား
နတ္ကေတာ္ေတြလည္း မ်ား
ဆပ္စရာ အေႂကြးလည္း မ်ား
လူလိမ္ေတြလည္း မ်ား
အေနက်ပ္ အေသက်ပ္ေတြလည္း မ်ား
ခပ္မ်ားမ်ားေတြနဲ႕ ဗ်ာမ်ားေနရွာတဲ့
ခပ္ရႈပ္ရႈပ္တိုုင္းျပည္ပါ ။

မိဘမဲ့
လယ္ယာမဲ့
အိုုးမဲ့အိမ္မဲ့
အလုုပ္လက္မဲ့
အနာဂတ္မဲ့
အဓိပၺါယ္မဲ့
ကာရံမဲ့
ႏိုုင္ငံမဲ့
ခပ္မဲ့မဲ့ေတြလည္းေပါ ။

ဒုုကၡသည္
လူကုုန္သည္
ဘိန္းကုုန္သည္
ကၽြန္ကုုန္သည္
ဖါကုုန္သည္
မယားကုုန္သည္
လိပ္ကုုန္သည္
ေတာက္တဲ့ကုုန္သည္
ကုုန္ေအာင္ သည္တဲ့
ကုုန္သည္ေတြလည္းေပါ ။

လူပြဲစား
ကားပြဲစား
စပါးပြဲစား
ႏြားပြဲစား
ေဒၚလာပြဲစား
ေပၚတာပြဲစား
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲစား
ဒုုကၡသည္ပြဲစား
ဓါတ္ေငြ႕ပြဲစား
သစ္ေတာပြဲစား
ႏိုုင္ငံေရးပြဲစား
ပြဲျဖစ္ေအာင္လုုပ္ၿပီး စားတဲ့သူလည္းေပါ ။

ကဗ်ာဆရာ
ဗလီဆရာ
က်ဴရွင္ဆရာ
အန္ဂ်ီအိုုဆရာ
၀ပ္ေရွာ့ဆရာ
ျမင္းလွည္းဆရာ
လူ႕အခြင့္အေရးဆရာ
ဆိုုကၠားဆရာ
ႏိုုင္ငံေရးဆရာ
ေဗဒင္ဆရာ
သိုုက္ဆရာ
ဆရာေတြလည္း သိပ္ေပါ ။

ဓါးျပေလာက္မွ မရိုုးသားသူေတြက
အစိုုးရတက္လုုပ္
ေထာက္ခံသူေတြကလည္း ေထာက္ခံ
သူ႕အရပ္နဲ႕ သူ႕ဇတ္
ဟပ္လိုု႕ ။

ဒီလူေတြေပါ့
အဂၤလိပ္ကိုု ဗိုုလ္လိုု႕ေခၚ
ဂ်ပန္ကိုု ေခြးလိုု႕ေခၚ
ဖိလစ္ပိုုင္ကိုု ဖါးလိုု႕ေခၚ
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုေတာ့ ေရႊလိုု႕ေခၚတယ္
ေရႊေတြေနတဲ့ႏိုုင္ငံဆိုုေတာ့
ေရႊႏိုုင္ငံေပါ့ ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ေကာင္းစားေရး

( ေကာင္းစားသူမ်ား )

အရင္ေခတ္ကေတာ့ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေအာင္ ဟိုု၀ါဒကိုု က်င့္ရမယ္၊
ဒီ၀ါဒကိုု က်င့္ရမယ္ဆိုုၿပီး ၀ါဒအၿပိဳင္အဆိုုင္ေတြရွိခဲ့တယ္။ ဘယ္စံနစ္က ငါ
တိုု႕နဲ႕ကိုုက္တယ္။ ဘယ္စံနစ္က မကိုုက္ဘူးဆိုုၿပီး စံနစ္ေရြးခ်ယ္မႈေတြလည္း 

ရွိခဲ့တယ္။ စံနစ္ေတြ၊ ၀ါဒေတြဘယ္လိုုပဲေကာင္းေကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ
အေကာင္အထည္မေဖၚရင္ အလကားပဲဆိုုတာ ျမန္မာျပည္သူေတြ သေဘာ
ေပါက္ခဲ့ၿပီ။

ေတာ္လွန္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္။ ႏိုုင္ငံေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္ေတာ့ တိုုင္းျပည္ေကာင္း

စားေရးကိုု လုုပ္ရတာ။ ျပည္သူေတြေကာင္းစားေအာင္ ႀကိဳးပမ္းရတာ။ ဒါေပမဲ့

လုုပ္ပံုုလုုပ္နည္း လြဲမွား။ မမွန္ကန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕လုုပ္။ မလုုပ္တတ္ပဲ လုုပ္။ 

မလုုပ္ႏိုုင္ပဲ လုုပ္။ မညီမညြတ္နဲ႕လုုပ္။ စတာေတြေၾကာင့္ တိုုင္းျပည္က မေကာင္း

စားႏိုုင္ပဲျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ 

ျမန္မာ့သမိုုင္းတေလွ်ာက္လံုုး ဒီလိုုအလြဲအမွားေတြနဲ႕ ခရီးဆက္လာတာ။ တိုုင္း

ျပည္ စုုတ္ျပတ္သပ္တဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာ ႀကီးမားတဲ့ သဘာ၀

ေဘးအႏၱရယ္ေတြနဲ႕လည္းႀကံဳရေတာ့ ခၽြတ္ၿခံဳက်တဲ့ႏိုုင္ငံအဆင့္ထိ ေရာက္ခဲ့ရ

တယ္။ တိုုင္းျပည္က ခၽြတ္ၿခံဳက်ၿပီး မေကာင္းစားပဲ သူေတာင္းစားႏိုုင္ငံအျဖစ္

ေရာက္ေနတယ္ဆိုုေပမဲ့ ပြဲလန္႕တုုန္းဖ်ာခင္းတဲ့လူေတြကေတာ့ ေကာင္းစား

ကုုန္ၾကတယ္။ သူေဌးသူႂကြယ္ေတြ ျဖစ္ကုုန္ၾကတယ္။ အုုပ္ခ်ဳပ္သူအေတာ္မ်ား

မ်ားနဲ႕ပုုလင္းတူဗူးဆိုု႕ေတြက က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာကုုန္ၾကတယ္။

စစ္အုုပ္စုုကိုု ဆန္႕က်င္တဲ့အင္အားစုုေတြမွာလည္း ဒီလိုုအလြဲအမွားေတြလုုပ္တဲ့

သူေတြရွိတယ္။ စစ္အုုပ္စုုေလာက္ အေရအတြက္မမ်ားေပမဲ့ ဒီမိုုကေရစီဘက္

ေတာ္သားဆိုုသူအခ်ိဳ႕ေကာင္းစားကုုန္တယ္။ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေရးဆိုုတဲ့ ဦး

တည္ခ်က္ အစကတည္းက မရွိလိုု႕လား။ ရွိရဲ႕နဲ႕ ေပ်ာက္သြားတာလား။ ေမ့သြား

တာလား။ ေဖ်ာက္လိုုက္တာလား။ ေမ့လိုုက္တာလားဆိုုတာ ကာယကံရွင္ေတြ 

အသိဆံုုးျဖစ္မယ္။ အမ်ားျပည္သူ မေကာင္းစားရင္ မွန္ကန္တဲ့ႏိုုင္ငံေရး မဟုုတ္။

( ဘယ္သူေကာင္းစားဦးမလဲ) 

ျမန္မာႏိုုင္ငံမွာ စစ္အုုပ္စုုကိုု ဆန္႕က်င္တဲ့အင္အားစုုေတြအားလံုုး အေရးနိမ့္ၾက

တယ္။ စစ္အုုပ္စုုပဲ အၿမဲအသာစီးရတဲ့တိုုင္းျပည္ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါဟာ စစ္အုုပ္စုု ဆန္႕က်င္ေရးသမားေတြအတြက္ ခါးသီးတဲ့ အမွန္တရား။ စစ္အုုပ္စုုအတြက္ေတာ့ 

ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ အမွန္တရားေပါ့။ ဒီမိုုကေရစီကိုု ေတာင္းယူလိုု႕မရ ၊ တိုုက္ယူမွ ရမယ္လိုု႕

ဆိုုခဲ့သူေတြလည္း စစ္အုုပ္စုုနဲ႕ေပါင္းယူၾကဖိုု႕လုုပ္ကုုန္ၿပီ။

အခုုလည္း ဒီမိုုကေရစီအေျပာင္းအလဲဆိုုတာကိုု စစ္အုုပ္စုုကပဲ ဦးစီးထိမ္းခ်ဳပ္ၿပီး အေကာင္းအထည္ေဖၚေနတယ္။ တိုုင္းျပည္ေကာင္းစားေအာင္ ဘယ္တုုန္းကမွ 

မလုုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္အုုပ္စု။ ဒီမိုုကေရစီေရး ေတာင္းဆိုုသူမွန္သမွ်ကိုု ရက္ရက္စက္စက္ 

ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့စစ္အုုပ္စုုက သူတိုု႕စိတ္ႀကိဳက္ ဒီမိုုကေရစီကိုု တည္ေဆာက္ဖိုု႕လုုပ္ေန

တယ္။ 

ဒီတခါမွာေတာ့ ဒီမိုုကေရစီအင္အားစုုေတြ အမ်ားစုုက စစ္အုုပ္စုုေခၚရာေနာက္ကိုု အသာတၾကည္လိုုက္ပါေနၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း အေကာင္းျမင္

တယ္။ ႏိုုင္ငံတကာကလည္း ေဘးတီးေပးတယ္။ စစ္အုုပ္စုုအစိုုးရကိုု ေျမွာက္ေပး

တယ္။ သူတိုု႕ကိုုဆန္႕က်င္ေနရင္ တိုုင္းျပည္ပိုုနစ္နာတာပဲ ရွိမယ္လိုု႕ သေဘာေပါက္

သူက ေပါက္တယ္။ ဒီမိုုကေရစီသမားေတြလည္း အစြမ္းကုုန္သေလာက္ရွိၿပီ။ ေျခ

ကုုန္လက္ပမ္းက်ၿပီ။ အလားအလာ မေကာင္းဘူး။ စစ္အုုပ္စုုက ေမာင္ေမာင္ေခၚတုုန္း

ဗ်ာ ထူးထားမွေတာ္ခါက်မယ္လိုု႕တြက္တဲ့သူက တြက္တယ္။ ဒီတႀကိမ္မွာ ဘယ္သူ

ေတြေကာင္းစားၾကလိမ့္မလဲ။ 

( သူေတာင္းစားေတြ ေကာင္းစားေရး )

ျမန္မာျပည္ကအေျခအေနေတြကိုု တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မုုန္႕လံုုးကိုု စကၠဴကပ္ေနတယ္လိုု႕ 

ျမင္တယ္။ ေခြးၿမီးေကာက္ကိုု က်ည္ေတာက္စြပ္ေနတယ္လိုု႕ ျမင္တယ္။ တခ်ိဳ႕က

ေတာ့ ျပည္သူေတြေကာင္းစားေအာင္ ဒီတႀကိမ္ တကယ္လုုပ္ၾကလိမ့္မယ္လိုု႕ျမင္

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဟုုတ္မလိုုလိုုနဲ႕ အီလည္လည္ျဖစ္ၾကလိမ့္ဦးမယ္လိုု႕တြက္

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း လမ္းခုုလတ္မွာ စစ္အာဏာသိမ္းလိမ့္ဦးမယ္လိုု႕ခန္႕မွန္း

တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ေဒၚစုုအစြမ္းေၾကာင့္ စစ္အုုပ္စုုဟာ က်ားကေန ေၾကာင္ျဖစ္

လာမယ္လိုု႕ ထင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း  က်ားကေန ေၾကာင္ျဖစ္သြားတာ ေဒၚစုု

လိုု႕ေျပာၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုု အေမရိကန္လက္ထဲ ထိုုးအပ္

လိုုက္တာ အေကာင္းဆံုုးပဲလိုု႕ ယူဆတယ္။ (အခုုလည္း ဒီအေျခအေန ေရာက္

ေနပါၿပီ)

တိုုင္းျပည္တခုု ေကာင္းစားေအာင္လုုပ္ဖိုု႕က လြယ္တဲ့ကိစၥမဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ လူ

တိုုင္းသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္းလြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက ျပည္သူ

ေတြ ေကာင္းစားတဲ့ေခတ္ တခါမွေရာက္မလာပဲ သူေတာင္းစားသာသာျဖစ္ေန

တာကေတာ့ လြန္လြန္းတယ္လိုု႕ဆိုုရမယ္။ ညံ့လြန္းတယ္လိုု႕ဆိုုရမယ္။ တိုုင္းျပည္

ေကာင္းစားေရးကိစၥက စစ္အုုပ္စုုတင္မကပဲ ျပည္သူလူထုုတရပ္လံုုးနဲ႕ စစ္အုုပ္စုု 

ဆန္႕က်င္သူေတြမွာပါ တာ၀န္ရွိတယ္။ 

အရင္က ကိုုယ္နဲ႔ မတိမ္းမယိမ္းႏိုုင္ငံေတြ။ ကိုုယ့္ေလာက္မွ အေျခအေနမဟန္တဲ့

ႏိုုင္ငံေတြ ကိုုယ့္ကိုုေက်ာ္တက္ကုုန္တာ ၾကာၿပီ။ ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္မာျပည္သူေတြ

ေကာင္းစားတဲ့ေခတ္ ေရာက္မွာလဲဆိုုတဲ့ေမးခြန္းအတြက္ ေသခ်ာေရရာတဲ့အေျဖ

က အခုုထိ မရွိေသးဘူး။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေခါင္းစဥ္
ေအာက္မွာ လူတစုုမက ေကာင္းစားေနၾကၿပီ။ 

( ပန္းခ်ီ ၊ ပီကာဆိုု )

ေရႊပန္းကန္

ဒီကေန႕ျမန္မာ့ႏိုုင္ငံေရးေလာကမွာ စိုုးရိမ္တႀကီးျဖစ္ေနၾကတာက ေနာက္တႀကိမ္
စစ္အာဏာျပန္သိမ္းမယ့္ကိစၥပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း လက္ရွိအစိုုးရကိုု အားလံုုးက
အလိုုလိုုက္ၿပီး ဆက္ဆံေနၾကတယ္။ သူေျပာတာကို မဆန္႕က်င္ရဲဘူး။ သူေခၚရာ
ေနာက္ကိုု ခပ္ညိမ္ညိမ္ေလး လိုုက္ေနၾကတယ္။ အတိုုက္အခံေတြကေရာ၊ ကုုလ
သမဂၢနဲ႕ႏိုုင္ငံတကာကေရာ ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရကိုု ခပ္ဖြဖြေလး ဆက္ဆံေနၾက
တယ္။ ညင္ညင္သာသာနဲ႕လုုပ္မွျဖစ္မယ္၊ ျမန္မာ့အေရးက အခုုအခ်ိန္မွာ သိပ္ၿပီး သိမ္ေမြ႕ႏုုညံ့တယ္လိုု႕လည္း တဖြဖြေျပာဆိုုေနၾကတယ္။ ဒီလိုုလုုပ္ေနၾကတာက
တိုုင္းျပည္အတြက္ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့နည္းလမ္း မရွိေတာ့လိုု႕လား။

အထိမခံ ေရႊပန္းကန္ ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ဘူးလိုု႕
ဆိုုထားေပမဲ့လည္း အားလံုုးက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္မွာကိုုပဲ စိုုးရိမ္ေနၾကတယ္။
အေျခအေနေတြကအခုုထိ စိတ္မခ်ရေသးဘူးလိုု႕ေျပာေနၾကတယ္။ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့
အေျခအေနေတြကိုု မယံုုတာလား။ ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရကိုု မယံုုတာလား။ ႏွစ္ခုုလံုုး
ပဲလား။

ကခ်င္ကိစၥ။ ရခိုုင္ကိစၥ။ လယ္သိမ္းယာသိမ္းကိစၥေတြက ျမင္လိုု႕မေကာင္းဘူး၊ ၾကား
လိုု႕မေကာင္းဘူးဆိုုေပမဲ့ ေျပာသင့္ေျပာထိုုက္တဲ့ပုုဂၢိဳလ္ေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြက
ထိထိေရာက္ေရာက္ မေျပာၾကဘူး။ ျပႆနာေျပလည္ေရးအတြက္လည္း တာ၀န္
သိသိ လုုပ္ကိုုင္ေျဖရွင္းတာေတြ မရွိၾကဘူး။ ျပည္သူေတြၿငိဳျငင္မွာထက္ အစိုုးရရဲ႕
အၿငိဳအျငင္ကိုု ပိုုစိုုးရိမ္လိုု႕လား။

ဗိုုလ္သိန္းစိန္အုုပ္စုုလုုပ္သမွ် ဘာမွမေ၀ဖန္ပဲ လႊတ္ေပးထားတာက သူတိုု႕လုုပ္ 

သမွ်ေထာက္ခံတဲ့သေဘာ သက္ေရာက္ေနတယ္။ စစ္အစိုုးရအုုပ္ခ်ဳပ္တာထက္ 

ပိုုေကာင္းေနတာကိုု သြားေ၀ဖန္ရင္ မိုုက္ရာက်ေလမေပါ့လိုု႕ဆိုုၾကတယ္။ အစိုုးရ

ရဲ႕ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အရွိန္အဟုုန္ကိုု ဟန္႕တားသလိုု မျဖစ္ေစနဲ႕လိုု႕လည္း

သတိေပးၾကတယ္။ ဆိုုးရာကေန ေကာင္းလာတဲ့သူေတြကိုု ပိုုေကာင္းေအာင္
အားေပးရမယ္။ ေထာက္ခံရမယ္။ ဒါဟာ တိုုင္းျပည္မွာႀကံဳေနတဲ့ႏိုုင္ငံေရးအက်ပ္
အတည္းကေန အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုုးထြက္ႏိုုင္တဲ့ ႏိုုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းတခုုျဖစ္တယ္
လိုု႕လည္း ဆိုုၾကျပန္တယ္။ စစ္ဗိုုလ္လူထြက္အစိုုးရကိုု ဘယ္ေလာက္အထိ အလိုု
လိုုက္ၾကမွာလဲ။ ေနာက္ထပ္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ယူၾကဦးမလဲ။ ၂၀၁၃ေတာ့
ေရာက္လာၿပီ။

တဘက္မွာကလည္း လာမယ့္၂၀၁၅အိပ္မက္က ကိုုယ္စီကိုုယ္စီ ရွိေနၾကျပန္တယ္။
၂၀၁၅ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အစိုုးရမွာလည္း သူ႕အစီအစဥ္နဲ႕သူ ရွိမွာပါပဲ။ ႀကံ႕
ဖြတ္လည္း ႀကံ႕ဖြတ္အေလွ်ာက္။ NLDလည္း NLDအေလွ်ာက္။ တိုုင္းရင္းသားက
လည္း တိုုင္းရင္းသားအေလွ်ာက္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊ တြက္ကိန္းေတြနဲ႕။ ၿပီးခဲ့တဲ့
ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲလိမ္ၿပီးတက္လာတဲ့ စစ္အုုပ္စုုအစိုုးရက ၂၀၁၅ေရြးေကာက္ပြဲကိုု
တကယ္ပဲ လြတ္လပ္မွ်တေအာင္လုုပ္ပါ့မလား။

စစ္အစိုုးရလက္ထက္တုုန္းကလည္း စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုု ဘယ္သူကမွ မထိ
ရဲ မတိုု႕ရဲ။ မထိႏိုုင္ မတိုု႕ႏိုုင္။ စစ္ဗိုုလ္လူထြက္ ဗိုုလ္သိန္းစိန္အစိုုးရကိုုလည္း ဘယ္
သူကမွ မထိရဲ မတိုု႕ရဲ။ အထိမခံ ေရႊပန္းကန္ႏိုုင္ငံေရးဇတ္လမ္းမွာ ထိတိုုင္း ခံေနရ
တာကေတာ့ ထံုုးစံအတိုုင္း ျပည္သူေတြပါပဲ။ ဖြင့္ၿဖိဳးတိုုးတက္ေရး။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ
ေရး။ ပြင့္လင္းျမင္သာေရး။ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေရး။ ဒီမိုုကေရစီေရး။ တန္းတူေရး။
စတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ၊ ေခါင္းစဥ္ေတြေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္သူအမ်ားစုုကေတာ့
အရင္ကအတိုုင္း မ်က္ကလူးဆန္ပ်ာ။

“မတန္ရင္ ပန္းကန္ခြဲ”လိုု႕ ေရးထားတဲ့ထမင္းဆိုုင္တခုုမွာ စားဖူးတယ္။ အ၀စား
ငါးက်ပ္ေခတ္ကေပါ့။ ဘယ္သူမွ ပန္းကန္ခြဲသြားတယ္လိုု႕ မၾကားမိဘူး။ တန္လိုု႔
ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီေန႕ျမန္မာ့ႏိုုင္ငံေရးေလာကမွာ အဲဒီထမင္းဆိုုင္လိုု ေႂကြးေၾကာ္
ႏိုုင္မယ့္သူ တေယာက္မွ မျမင္မိဘူး။ အထိမခံ ေရႊပန္းကန္ေတြ သိပ္မ်ားေနလိုု႔
ျဖစ္လိမ့္မယ္။ တန္လိုု႕ေတာ့ မျဖစ္ႏိုုင္ဘူး။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ဘိုုးေတာ္လိမ္

ေသြးရိုုးသားရိုုးအေျခအေနမွာ အစုုိးရဆိုုတာ ျပည္သူေတြရဲ႕ယံုုၾကည္အားထား
မႈနဲ႕ ျဖစ္လာတဲ့အရာ။ ျမန္မာျပည္မွာက ေသြးရိုုးသားရိုုးအေျခအေန မဟုုတ္။
အစိုုးရျဖစ္လာၿပီးမွ အမ်ားျပည္သူရဲ႕ယံုုၾကည္အားထားမႈကိုု ရေအာင္ႀကိဳးစား
ေနရတယ္။

ဒီမိုုကေရစီဆိုုတဲ့ေဘာင္ မ၀င္ ၀င္ေအာင္ေရြးေကာက္ပြဲလုုပ္ၿပီး အစိုုးရျဖစ္ခဲ့
တယ္ဆိုုေပမဲ့ မဲလိမ္မဲခိုုးၿပီး အာဏာယူထားတယ္ဆိုုတာ လူတိုုင္းအသိ။ ဒီလိုု
လူလိမ္လူညစ္ေတြကိုု ယံုုၾကည္အားကိုုးဖိုု႕ဆိုုတာ မျဖစ္ႏိုုင္တဲ့အရာ။ ဒါေပမဲ့
ျဖစ္ႏိုုင္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းရမွာက ကလိမ္ကက်စ္အစိုုးရရဲ႕ အလုုပ္။  သူတိုု႕
ဘယ္လိုုႀကိဳးပမ္းေနၾကသလဲ ။ ျပည္သူေတြကေရာ ဘယ္လိုုတုုန္႕ျပန္ေနၾက
သလဲ။

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ တကယ္လုုပ္ေတာ့မယ္လိုု႕ သမၼတမင္းက ဆိုုတယ္။
ျပည္သူေတြ ေခါင္းေထာင္လာတယ္။ ေဒၚစုုအပါအ၀င္ ႏိုုင္-က်ဥ္းအေတာ္မ်ား
မ်ားလႊတ္ေပးတယ္။ ေဒၚစုုနဲ႕သမၼတလင္မယား ထမင္းစားျပတယ္။ ျပည္သူေတြ
မ်က္ခုုံးပင့္လာတယ္။ ေဒၚစုုနဲ႕ တူတာေတြ တြဲလုုပ္ၾကမယ္လိုု႕ဆိုုတယ္။ ျပည္သူ
ေတြ ပါးစပ္ပါ “ဟ”လာတယ္။ ( တကယ္ေတာ့ ေဒၚစုုနဲ႕ဘာေတြေျပာၾကသလဲ
ဆိုုတာ အခုုထိ ဘာမွမသိရ ။ ႏိုုင္-က်ဥ္းေတြလည္း အကုုန္မလႊတ္ေပးေသး )

ျမစ္ဆံုုအေရးမွာ ျပည္သူေတြကိုု ပ်ားရည္နဲ႕၀မ္းခ်ႏိုုင္ခဲ့တယ္။ ျပည္သူအမ်ားရဲ႕
ဆႏၵကိုု လိုုက္ေလ်ာတဲ့အေနနဲ႕ ျမစ္ဆံုုစီမန္ကိန္းကိုုအကန္႕အသတ္နဲ႕ ရပ္နား
လိုုက္တယ္လိုု႕ ဆိုုတယ္ ။ ကိုုေရႊသမၼတမင္းကိုု လူေတြစိတ္၀င္စားသြားတယ္။
သေဘာေခြ႕သူေတြ ေခြ႕ကုုန္ၾကတယ္။ (တကယ္တမ္းမွာ ျပည္သူေတြက ျမစ္
ဆံုုစီမန္ကိန္းကိုု လံုုး၀အျမစ္ျပတ္ ဖ်က္သိမ္းေစခ်င္တာ)

စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းေပးလာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္တြင္း
သတင္းေလာကကိုု အဆင့္ရွိတယ္လိုု႕ မသတ္မွတ္ဘူး။ အေရးမပါတဲ့ မေလာက္
ေလးမေလာက္စားေတြလိုု ဆက္ဆံတယ္။ ျပည္ပသတင္းဌာနေတြကိုုပဲ လူရာ
သြင္းတယ္။ တကယ္ေတာ့ျပည္ပက ျမန္မာသတင္းဌာနေတြကလည္း အဆင့္ရွိ
လွတာ မဟုုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘူဘူခ်င္း တစ္ျဖစ္ေအာင္ ထံုုးတိုု႕ၿပီး ခြဲျခားဆက္ဆံျပ
တယ္။ (သတင္းသမားခ်င္းအတူတူ ျပည္တြင္းကိုု သီးသန္႕အင္တာဗ်ဴးမေပးဘူး)

ဘင္ဂါလီအေရးမွာ ရခိုုင္ေတြရဲ႕ေထာက္ခံမႈကိုု အမိအရ ယူႏိုုင္ခဲ့တယ္။ သမၼတ
ေထာက္ခံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြအထိ ျမင့္လာတယ္။ ရခိုုင္ေဒသတင္မက ႏိုုင္ငံအႏွံ႕
အျပားက ဘင္ဂါလီမုုန္းသူေတြရဲ႕ေထာက္ခံမႈေတြပါ ရလာတယ္။ သမၼတဂ်ီးကိုု
အားကိုုးတဲ့သူေတြ ရွိလာတယ္ ။ (ဘင္ဂါလီအေရးမွာ သမၼတဆိုုသူပဲ အျမတ္ရ
တယ္)

ေဒၚစုုကိုု ႏိုုင္ငံျခားထြက္ခြင့္ေပးတယ္။ ဥေရာပခရီးမွာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္။
အေမရိကန္ခရီးမွာေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုု႕မရေတာ့ဘူး။ သူတိုု႕ခ်ိဳင္မယ့္
ခြင္ကလည္း ႀကီးေတာ့ ေဒၚစုုနဲ႕ ေက်ာျခင္းကပ္ျပတယ္။ ေမာင္ႏွမေတြလိုု ေနျပ
တယ္။ ေဒၚစုုကလည္း အလိုုတူအလိုုပါသေဘာ ေျပာဆိုုဆက္ဆံတယ္။ အတိုုက္
အခံနဲ႕အစိုုးရ ခြဲလိုု႕မရေအာင္ လံုုးလားေထြးလားျဖစ္လာတယ္။ (ေဒၚစုုကိုုလိုုလား
သူေတြထဲမွာေတာင္  မ်က္ခုုံးပင့္ရတဲ့အထိျဖစ္လာတယ္။ စိန္-စုု ဆက္ဆံေရးကိုု
ေမးခြန္းေတြထုုတ္လာၾကတယ္)

တိုုင္းရင္းသားေတြနဲ႕လည္း သေဘာတူညီမႈေတြရေအာင္ လုုပ္လာတယ္။ အရင္က
မရွိတဲ့ဆက္ဆံေရးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ တိုုင္းရင္းသားေတြဘက္ကလည္း ဗိုုက္နာေန
တာၾကာၿပီ။ ရသေလာက္ ယူခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေရာင္ထေအာင္လုုပ္
လာႏိုုင္တယ္။ တိုုင္းရင္းသားေတြကလည္း ႏိုုင္ငံေတာ္သမၼတဂ်ီးဆိုုၿပီး ျဖစ္လာတယ္။
ေအာင္မင္းလြန္ရာမက်ဘူး ျဖစ္လာတယ္။ (အစိုုးရက တေကာင္ေႂကြးၿပီး ႏွစ္ေကာင္
စားတဲ့အကြက္ေၾကာင့္ တိုုင္းရင္းသားအုုပ္စုုေတြအၾကား အကြဲအၿပဲပိုုမ်ားလာတယ္) 

နယ္စပ္အေျခစိုုက္ ဒီမိုုကေရစီအုုပ္စုုေတြကလည္း အေထာက္အပံ့ေတြ ျပတ္လာၿပီ။ အေထာက္အပံ့ေပးသူေတြက ျပည္တြင္းကိုုပဲေပးဖိုု႕လုုပ္လာၿပီ။ လြတ္ေျမာက္နယ္
ေျမေတြလည္း အထဲ၀င္ဖိုု႕ျပင္ရၿပီ။ ေနျပည္ေတာ္သြားမယ္တကဲကဲ လုုပ္လာၾကတယ္။
အထဲ၀င္မွ အေထာက္အပံ့ဆက္ရမွာကိုုး။  ကိုုေရႊသမၼတကလည္း ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြ
ကိုု လက္ခံလာတယ္။ ျပည္ေတာ္ျပန္အခ်ိဳ႕ကလည္း မစားရ ၀ခမန္းေတြေျပာလာတယ္။
ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႕ ဆက္ရက္ေတာင္ပ်ံက်ိဳးတိုု႕ ေတြ႕ၾကတယ္။

အရင္တုုန္းက လူသတ္သမား၊ ရာဇ၀င္လူဆိုုးတဦးက သဃၤန္းကိုု ကမန္းကတန္း
ေကာက္၀တ္ၿပီး ဘုုန္းႀကီးလုုပ္လိုုက္ရင္ ဒီလူကိုု ျမန္မာလူ႕အဖြဲ႕အစည္းက ဘယ္လိုု
တုုန္႕ျပန္သလဲ။ လူလိမ္မာျဖစ္သြားတဲ့ကိုုယ္ေတာ္ႀကီးဆိုုၿပီး အၾကည္ညိဳ ပိုုတတ္
သလား။ အကၽြတ္တရားရသူဆိုုၿပီး သာဓုုေခၚၾကသလား။ ျမန္မာေတြၾကားမွာ သာ
သနာ့အေရၿခံဳရင္ လံုုသလား။ ထြက္ရပ္ေပါက္တယ္၊ အၾကားအျမင္ရတယ္ဆိုုၿပီး
ေဟာေနေျပာေနတဲ့ ဘိုုးေတာ္၊ ဘြားေတာ္၊ ဆရာေတာ္ေတြေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ
အေတာ္မ်ားတယ္။ သူတိုု႕ေနာက္လိုုက္ သာ၀ကေတြလည္း အေတာ္မ်ားတယ္။

လူဆိုုးသူခိုုးကိုု ေနရာေကာင္းေပးတတ္တဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ အလားအလာရွိတဲ့
လူ႕အဖြဲ႕အစည္းေတာ့ မဟုုတ္။ လူဆိုုးေတြကလည္း သူတိုု႕ဆိုုးခဲ့၊ မိုုက္ခဲ့တာကိုု ခြင့္
လႊတ္ပါလိုု႔ ေတာင္းပန္ၾကတာမဟုုတ္။ အတိတ္မွာ ဘာျဖစ္ခဲ့ ျဖစ္ခဲ့ ေမ့လိုုက္ေတာ့။
အေရးႀကီးတာက အခုုေကာင္းေနရင္ၿပီးေရာဆိုုတဲ့ အယူအဆကိုု အစိုုးရဆိုုသူမ်ားက
ေစ်းေပါေပါနဲ႕ ေရာင္းခ်ေနပါတယ္။ ေရာင္းသူ ၀ယ္သူ သေဘာတူတယ္ဆိုုရင္ေတာ့
ေစ်းပြဲေတာ္ႀကီး စည္းကားပါလိမ့္ဦးမယ္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ေျပာင္းဖူးျပဳတ္

စစ္အုုပ္စုုရဲ႕ဥာဥ္ဆိုုးက တိုုင္းျပည္ကိုု သူတိုု႕ပိုုင္တယ္လိုု႕ယံုုၾကည္ေနတာပဲ။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက အရပ္၀တ္လဲလိုုက္၊ စစ္၀တ္လဲလိုုက္နဲ႕တခ်ိန္
လံုုးလိုုလိုု သူတိုု႕ပဲ တိုုင္းျပည္ကိုုအုုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာ။

အခုုလည္း ဒီမိုုကေရစီသြားမယ္ လုုပ္ျပန္ၿပီ။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုုပ္မယ္ ေျပာျပန္ၿပီ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္ဆိုုလား ဖြဲ႕ဦးမတဲ့။ သူတိုု႕ေပးမွ ရမယ့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး။
သူတိုု႕ေပးမွ ရမယ့္ဒီမိုုကေရစီ။ သူတိုု႕ေပးမွ ရမယ့္လူ႕အခြင့္အေရး။ သူတိုု႕
ျပဳမွ ႏုုရမယ့္တိုုင္းျပည္။

တိုုင္းရင္းသားေတြကိုု အခုုခ်ိန္ထိ အေပၚစီးက ဆက္ဆံေနတုုန္း။ ေျပာေတာ့
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးညွိႏိႈင္းမႈ။ လုုပ္ေတာ့ ငါေပးသေလာက္ပဲယူ။ ဒီမိုုကေရစီအင္အားစုု
ကိုုလည္း ဒီအတိုုင္းပဲ။ ဓါးမိုုးၿပီးအုုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သူေတြရဲ႕ဥာဥ္က မေဖ်ာက္ႏိုုင္ေသး
ဘူး။ ေသနပ္ကိုုင္ၿပီး အႏိုုင္ယူခဲ့သူေတြဆိုုေတာ့ အားလံုုးကိုု သူ႕ေအာက္ကလိုု႕
ထင္တယ္။

ငါတိုု႕က အႏိုုင္သမား။ နင္တိုု႕က အရႈံးသမား။ က်ားသနားမွ ႏြားခ်မ္းသာမယ့္
အေရးလိုု႕ သေဘာထားေနတုုန္း။ သူတိုု႕က က်ား။ ျပည္သူက ႏြား။ ဇတ္ကိုု
သူတိုု႕က ဒီလိုုခင္းၿပီး ကေနတာ။ အေျပာင္းအလဲကိုု တကယ္လုုပ္ခ်င္ရင္ အေျခ
ခံက်တဲ့ အဲဒီ“က်ား ၊ ႏြားဆက္ဆံေရး”သေဘာထားကိုု အရင္ေျပာင္းရလိမ့္မယ္။

တပ္မေတာ္အင္အားရွိမွ တိုုင္းျပည္အင္အားရွိမယ္လိုု႕လည္း မလွိမ့္တပတ္လုုပ္
ခဲ့ၾကေသးတယ္။ တပ္မေတာ္ပဲ အင္အားရွိလာတယ္ ျပည္သူေတြကေတာ့ ငတ္
မတတ္၊ ျပတ္မတတ္၊ အသက္ရွဴက်ပ္။ တိုုင္းျပည္ကိုု စစ္တပ္ကပဲ အၿမဲကယ္တင္
လာတာဆိုုတဲ့ အယူအဆကိုုလည္း ေျပာင္းရမယ္။ စစ္တပ္ကိုု စစ္တပ္လိုု႕သေဘာ
မထားႏိုုင္သေရြ႕။ စစ္တပ္ကိုု ကယ္တင္ရွင္လိုု႕သေဘာထားေနသေရြ႕။ ဒီလူေတြ
ဟာ စစ္အုုပ္စုုထဲက မထြက္ေသးဘူး။ အရပ္၀တ္လဲၿပီး အေယာင္ေဆာင္ေနတုုန္း။

စစ္ဗိုုလ္ စစ္သားေတြက အခုုခ်ိန္ထိ ျပည္သူေတြကိုု ဗိုုလ္က်ခ်င္ေနတုုန္း။ ငါတိုု႕မွာ
အာဏာရွိတယ္လိုု႕ ယံုုၾကည္ေနတုုန္း။ လုုပ္ပိုုင္ခြင့္၊ မိုုက္ေၾကးခြဲပိုုင္ခြင့္ ရွိေနတယ္
လိုု႕ယံုုၾကည္ေနတုုန္း။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ဒီလိုုပဲ။ အရပ္၀တ္ပဲ ေျပာင္းထားတာ
စိတ္ဓါတ္နဲ႕ အေပၚစီးကဆက္ဆံမႈေတြ မေျပာင္းေသးဘူး။ ယူနီေဖါင္းခၽြတ္အခ်င္း
ခ်င္းၾကားမွာကိုုပဲ အခုုခ်ိန္ထိ အေလးထျပဳခ်င္ေနတုုန္း။ ကိုုယ့္ထက္ ကိုုယ္ပိုုင္နံပတ္
ေစာတဲ့သူကိုု အရိုုအေသေပးခ်င္ေနတုုန္း။ သမၼတမိုု႕ေလးစားတာထက္ စစ္တပ္မွာ
တုုန္းက ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ခဲ့လိုု႕ေလးစားေနၾကတာ။ ဒါေတြကိုုမေျပာင္းႏိုုင္ၾကေသးဘူး။

အေျခခံက်တဲ့၊ အေရးအႀကီးဆံုုးျဖစ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႕သေဘာထားကိုု မေျပာင္းႏိုုင္
လိုု႕လည္း ဥပေဒေတြက မတရားသျဖင့္ ရွိေနတာ။ ဥပေဒေတြကိုု ေျပာင္းလာခဲ့
ရင္ေတာင္ တကယ္က်င့္သံုုးမွ ျဖစ္မွာ။ ဒီမိုုကေရစီက်တဲ့ ဥပေဒက်င့္သံုုးမႈမရွိသေရြ႕
အေျပာင္းအလဲဆိုုတာ မရွိဘူး။ တကယ့္အေျပာင္းအလဲ မျဖစ္ပဲ ဘာေၾကာင့္ ေျပာင္း
သဟဲ့ ေျပာင္းသဟဲ့လိုု႕ ေလဖန္းဒန္းစီး လုုပ္ေနၾကသလဲ။ ေျပာင္းခ်င္လြန္းလိုု႕ျဖစ္ေန
တဲ့ေရာဂါေပါ့။

ဆိုုရွယ္လစ္ေခတ္ ၀န္ထမ္းေလာကမွာ ေခတ္စားခဲ့တာ တခုုရွိတယ္။ ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့
သူေတြက နယ္ေတြကိုု မေျပာင္းခ်င္ဘူး။ စားေပါက္ေခ်ာင္တဲ့သူကလည္း စားေပါက္
မရွိတဲ့ေနရာကိုု (ရာထူးတိုုးသည့္တိုုင္ေအာင္) မေျပာင္းခ်င္ဘူး။ မေျပာင္းရေအာင္
ႀကိဳးစားၾကတဲ့ နည္းေတြထဲမွာ ေျပာင္းဖူးေတြကိုု လက္ေဆာင္ေပးတာလည္းပါတယ္။ ေျပာင္းဖူးနဲ႕ခ်ဥ္ေပါင္နဲ႕တြဲၿပီး ခ်က္စားတာလည္းပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ (ေျပာင္း
ခ်ဥ္ေပါင္) မေျပာင္းခ်င္ဘူးေပါ့။

အဲဒီလိုု ေဗဒင္လိုုလိုု၊ ယၾတာလိုုလိုုေတြလုုပ္လာၾကေတာ့ ခပ္ေနာက္ေနာက္ အရာ
ရွိတဦးက သူလက္ေဆာင္ရတဲ့ေျပာင္းဖူးေတြကိုု ျပဳတ္ၿပီး လက္ေဆာင္ေပးတဲ့
(ယၾတာေခ်တဲ့) သူေတြကိုု ျပန္ေႂကြးပါသတဲ့။ သေဘာကေတာ့ မေျပာင္းဘူး၊
မေျပာင္းခ်င္ဘူးဆိုုတဲ့သူေတြ ျပဳတ္မယ္ဆိုုတဲ့သေဘာေပါ့။

အခုုလည္း စိန္စိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုုးရကိုု ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ေတြ ေႂကြးရမလိုု
ျဖစ္ေနၿပီ။ အတိုုက္အခံပါတီေတြရဲ႕ အဓိကလုုပ္ငန္းက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကုုန္း
ကြကြလုုပ္ေနၾကမယ့္အစား။ အစိုုးရ၊ ႀကံ႕ဖြတ္နဲ႔ စစ္တပ္ကိုုယ္စားလွယ္ေတာ္
ႀကီးမ်ားကိုု ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ပူပူေလးေတြ ေႂကြးၾကဖိုု႕ပါပဲ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)