ဆန္႔က်င္ေရးသမားရဲ႕မဂၤလာေဆာင္

ေကာင္ေလးကိုု ၁၉၈၈ခုုႏွစ္မွာ ေမြးခဲ့တယ္ဆိုုကတည္းက သေဘာေပါက္လိုုက္
ေတာ့။ တတိုုင္းျပည္လံုုး တရုုန္းရုုန္းနဲ႔ ၿမိဳ႕တကာ နယ္တကာမွာ အစိုုးရကိုု ဆန္႔
က်င္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ သူတိုု႔နယ္မွာေတာ့ ဒီအျဖစ္အပ်က္ ကာလႀကီးကိုု
“ဒိုု႔အေရး” ကာလလိုု႔ ေခၚၾကတယ္။ တႏိုုင္ငံလံုုး ဘယ္ကိုုပဲ သြားသြား ဒီအသံ
ကိုုပဲ ၾကားေနရတာကိုုး။

အျဖစ္က ဆိုုးခ်င္ေတာ့ သူ႔ကိုုေမြးဖိုု႔ သူ႔အေမ ဗိုုက္နာေနတဲ့အခ်ိန္ ေဆးရံုုကိုု အခ်ိန္
မီ ေရာက္ဖိုု႔ သူ႔အေဖနဲ႔အေမဟာ သပိတ္တပ္ဖြဲ႕ေတြနဲ႔ အစိုုးရလံုုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြ
ၾကားက ခက္ခက္ခဲခဲ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္။ ေဆးရံုုမွာ ေဆးက မစံုုေတာ့ အျပင္ကိုု
ေဆးအ၀ယ္ထြက္ရင္း သူ႔အေဖေပ်ာက္သြားလိုုက္တာ အခုုခ်ိန္ထိ ေပၚမလာေတာ့
ဘူး။ တြက္ၾကည့္ေလ အခုုပဲ ေကာင္ေလးအသက္က ၂၃ႏွစ္။ သူ႔အေဖက အဖမ္းခံ
ရတာလား။ အသတ္ခံရတာလား။ ဘာမွန္းကိုု မသိဘူး။ တေန႔ကပဲ ေကာင္ေလး
မဂၤလာေဆာင္လိုုက္ပါၿပီ။

ဆန္းဆန္းျပားျပား။ သူ႔မဂၤလာေဆာင္ အခန္းအနားက ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုု အေလးျပဳ
တာနဲ႔ စတင္သတဲ့။ ၿပီးေတာ့ ထံုုးစံအတိုုင္း က်ဆံုုးေလၿပီးကုုန္ေသာ အာဇာနည္ခြပ္
ေဒါင္းအေပါင္းအား အေလးျပဳၾကျပန္သတဲ့။ တမိနစ္ ညိမ္ရသတဲ့။ ၿပီးေတာ့တခါ
မတရားသျဖင့္ အက်ဥ္းခ်ခံေနၾကရတဲ့ ႏိုုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အတြက္လည္း
တမိနစ္ထပ္ၿပီး ညိမ္ရသတဲ့။ အခန္းအနား အစီအစဥ္ ၂ အရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုု
ၾကည္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းကိုု နားေထာင္ရေသးသတဲ့။ ႏိုုင္ငံေတာ္ အလံသစ္ကိုုလည္း
ဖေနာင့္နဲ႔ ၀ိုုင္းေပါက္ခဲ့ၾကေသးသတဲ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူတိုု႔မဂၤလာေဆာင္က
ႏိုုင္ငံေရးအခန္းအနားလိုုလိုု၊ ေမြးေန႔လိုုလိုု၊ ဆြမ္းေႂကြးလိုုလိုုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္
ဖိုု႔ေကာင္းဆိုုပဲ။

ဆန္႔က်င္ေရးကာလႀကီးမွာ ေမြးလာတဲ့သူ။ စီးပြါးေရးနိမ့္က်လိုု႔ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕
အႏွိမ္ခံဘ၀နဲ႔ ႀကံဳရသူ။ အဖမဲ့သား ေရနည္းငါး။ ပညာေရးကလည္း မ၀ တ၀။
က်န္းမာေရးကလည္း မ၀ တ၀။ လူမႈေရးကလည္း မ၀ တ၀။ အရာရာအားလံုုးက
သူ႔ကိုု ဆန္႔က်င္ထားၾကတယ္လိုု႔ ခံစားခဲ့ရတယ္။ အရာရာကိုုလည္း သူက ျပန္ဆန္႔
က်င္ရင္းနဲ႔ ဘ၀ကိုုတည္ၿငိမ္ေအာင္ ထိမ္းညွိခဲ့ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတေယာက္
ထဲ ဒီလိုုျဖစ္ေနတာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာကိုု တေျဖးေျဖးနဲ႔ သိလာခဲ့ေတာ့ ေနသာထိုုင္
သာ ရွိလာသတဲ့။

ဒီလိုုနဲ႔ပဲ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးသမားေလး။ ဆန္႔က်င္ေရးသမားေလး
ျဖစ္ခဲ့ရသေပါ့။ သတင္းစာေတြကိုု ဆန္႔က်င္။ ရုုပ္ျမင္သံၾကားထုုတ္လႊင့္ခ်က္ေတြကိုု
ဆန္႔က်င္။ စစ္တပ္ရွိရာ အရပ္ကိုု ဆန္႔က်င္။ အာဏာပိုုင္ေတြကိုု ဆန္႔က်င္။ ႏိုုင္ငံ
ေတာ္အလံကိုု ဆန္႔က်င္။ ႏိုုင္ငံေတာ္ သံဃာ့မဟာနာယကကိုု ဆန္႔က်င္။ ဆန္႔က်င္မႈ
ေတြနဲ႔ အသားက်ေနသူေလး တေန႔ေတာ့ ဆႏၵျပမႈတခုုမွာ အဖမ္းခံရလိုု႔ ေကာင္ေလး
ေထာင္က်ခဲ့ပါေလေရာ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ၄ႏွစ္ေလာက္နဲ႔ ျပန္လြတ္လာခဲ့တယ္။

ႏိုုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းဆိုုတဲ့ ဘြဲ႕တခုု ရလာေတာ့ ဆန္႔က်င္ေရးလုုပ္ရတာ ပိုု
ၿပီး တရား၀င္လာသလိုု၊ ဂုုဏ္တက္လာသလိုု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ သူမ်ား
ေတြလိုုပဲ ထိုုင္းျမန္မာနယ္စပ္ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမကိုု ေကာင္ေလး ေရာက္လာခဲ့ပါ
တယ္။ ျပည္ပကိုု ေရာက္လာေပမဲ့လည္း ေကာင္ေလးက ဆက္ၿပီးဆန္႔က်င္ေနဆဲပါ။
သူတေယာက္ထဲ ဆန္႔က်င္ေနတာမွ မဟုုတ္ပဲကိုုး။ ျပည္ပမွာလည္း အေဖၚေတြက
အမ်ားႀကီး။ ပိုုေတာင္ေပ်ာ္ဖိုု႔ ေကာင္းလာေသး။

အခုုေနာက္ဆံုုး ေနာ္ေ၀ႏိုုင္ငံအထိပါ ေကာင္ေလးေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ေနာ္ေ၀မွာ
ေကာင္ေလး အိမ္ေထာင္က်ပါတယ္။ သူ႔ဇနီးက ဒုုကၡသည္စခန္းမွာေမြး၊ အဲဒီမွာပဲ
ႀကီးၿပီး ေနာ္ေ၀ကိုု မၾကာခင္ကမွ ေရာက္လာသူ။ ျမန္မာစကားလံုုး၀ မတတ္တဲ့
ကရင္မေလးပါ။ ေကာင္ေလးက နယ္စပ္မွာေနတုုန္း ကရင္စကားကိုု အလုုပ္ျဖစ္
ေအာင္ေျပာတတ္ခဲ့တယ္။ အခုုေတာ့ သူတိုု႔ ေနာ္ေ၀မွာ ညားၾကၿပီ။

ေကာင္မေလးက ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းကိုုေရာ၊ ႏိုုင္ငံေရးအေၾကာင္းကိုုေရာ၊
ေလာကႀကီး အေၾကာင္းကိုုေရာ ဘာမွ သိလွတာ မဟုုတ္။ ရိုုးရိုုး၊ ရွင္းရွင္းနဲ႔ ေအး
ေအးေလး။ ဗမာေတြ မေကာင္းဘူးဆိုုတာေတာင္ သူ႔အမိုုးေျပာလိုု႔ ၾကားဖူးတာ။
တကယ္ ေကာင္းလား၊ မေကာင္းလား သူေကာင္းေကာင္းသိတာ မဟုုတ္။ ေအး
ေအးေနမယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနမယ္။ ဒါပဲ။ မဂၤလာေဆာင္မွာ သူမ်ားေတြက အေလး
ျပဳဆိုု သူကလည္း လိုုက္ျပဳ။ တမိနစ္ညိမ္ဆိုု လိုုက္ညိမ္။ ၿပံဳးၿပံဳးေလးပဲတဲ့။

မဂၤလာမေဆာင္ခင္ တရက္က ေကာင္ေလးကိုု သူက ေမးသတဲ့။ နင္ ဆန္႔က်င္
ေနတာေတြက ဘယ္ေတာ့မွ ရပ္မွာလဲတဲ့။ ေကာင္ေလးက ခဏစဥ္းစားလိုုက္ၿပီး
ၿပံဳးၿပံဳးေလး ျပန္ေျဖပါတယ္။ မရပ္ႏိုုင္ဘူးဟ။ ငါက ေမြးကတည္းက ဆန္႔က်င္လာခဲ့
ေတာ့ ေသတဲ့အထိ ဆန္႔က်င္သြားရလိမ့္မယ္တဲ့။ ေကာင္မေလးက အဲဒါဆိုုလည္း
ၿပီးတာပဲလိုု႔ ျပန္ေျပာသတဲ့။ ၿပံဳးၿပံဳးေလးပါပဲ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ Banksy)

ဇတ္သိမ္းေကာင္းေရးမူ၀ါဒဆိုုင္ရာ အႀကံျပဳစာတမ္း (ကန္႔သတ္)

ကဗ်ာ၏ ပိုုင္ရွင္မွာ “စကားေျပ” ျဖစ္ပါသည္။ စကားေျပသည္ အဖို မဟုုတ္
အမ ျဖစ္၏။ စကားေျပမသည္ ကိုုယ္၀န္ ႏွစ္ႀကိမ္ပ်က္က်ဖူးသူၿပီး သားသမီး
သံုုးဦး ေမြးျမဴထားသည့္ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ခပ္ေတာင့္
ေတာင့္ တခုုလတ္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္၏။ ၄င္းတိုု႔အိမ္၌ ကဗ်ာဟုုအမည္ရေသာ
ကုုန္စံုုဆိုုင္ကေလးဖြင့္ကာ စီးပြါးရွာၾကေလသည္။

သားအႀကီးဆံုုး၏ အမည္မွာ “စာညြန္႔”ျဖစ္ၿပီး အလတ္ေကာင္ကိုု “စာစီကံုုး”
ဟုုေခၚပါသည္။ အငယ္ဆံုုးသမီးမွာ “သဒၵါ” ျဖစ္ေလသည္။ စကားေျပ၏
သားသမီး သံုုးဦးသည္ လြန္စြာမွ ကျမင္းေက်ာထတတ္ၾကၿပီး တဦးကိုုတဦး
အၿမဲရန္ရွာေနေလ့ရွိသည္။ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္၌ စကားေျပသည္ သားသမီး
တိုု႔အား ပံုုျပင္ ေျပာျပရ၏။ ထိုုအခ်ိန္သာလွ်င္ ကေလးမ်ား ၿငိမ္ေနတတ္ေလ
သည္။

စကားေျပ၏ ပံုုေျပာနည္းမွာ အမ်ားႏွင့္မတူ ေမးခြန္းမ်ား ပါ၀င္ေနတတ္
သည္။ “မိုုးလင္းခါနီး ေရေတြထဲမွာ တဗြမ္းဗြမ္းနဲ႔ ၾကားေနရတယ္ ဘာမ်ား
တုုံးဟဲ့” ဟုု ေမးေသာ္။ အလတ္ေကာင္ စာစီကုုံးက “အဲဒါ အမတ္ႀကီးဦးေပၚဦး
စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ထဲ ေရဆင္းကူးေနတာေပါ့ဗ်” ဟုု ေျဖေလသည္။
အႀကီးေကာင္ စာညြန္႔ကေတာ့ “ ဘယ္ကလာ...တဗြမ္းဗြမ္းနဲ႔ အသံထြက္ေန
တာက မစၥပီျမစ္ထဲကိုု ျမန္မာဒုုကၡသည္ေတြ ဒိုုင္ဗင္ထိုုးေနၾကတာဗ်” ဟုု
ေျပာေလ၏။ အငယ္မ သဒၵါကေတာ့ “တဗြမ္းဗြမ္းအသံက ဂဂၤ ါျမစ္ထဲမွာ
အာနႏၵာ ငါးႀကီးေတြ ပြက္ေနတဲ့အသံပါ အေမရယ္”လိုု႔ေျပာ၏။ ထိုုအခါ အေမ
လုုပ္သူက ဇတ္ကိုု လွပစြာ ေပါင္းေလ၏။

“အေမရိကားေရာက္ ျမန္မာဒုုကၡသည္ေတြက စပြန္ဆာနဲ႕ လွမ္းေခၚလိုု႔
မင္းကြန္းကေန အမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦး တကူးတကနဲ႔ ေရကူးလိုု႔အလာ။
လမ္းမွာ အာနႏၵာဆိုုတဲ့ ငါးႀကီးနဲ႔ ဆံုုၾကတယ္။ အေမရိကားခရီး ျမည္းစမ္း
ၾကည့္ေရး ေဆြးေႏြးတိုုင္ပင္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုုး သေဘာတူညီခ်က္တခုု
ထြက္လာၿပီး ဦးေပၚဦးက အာနႏၵာႀကီးကိုု ခြစီးလိုုက္တယ္။ ဒီလိုုနဲ႕မစၥစပီျမစ္
ထဲကိုု သူတိုု႔ေတြ ေရာက္လာပါေလေရာ” လိုု႔ အေမ စကားေျပက သူ႔၏ ပံုုျပင္
ကိုု စေလသည္။ ထိုုထိုုေသာ ပံုုျပင္မ်ိဳးမ်ားျဖင့္ ရွည္လွ်ားသည့္ ညမ်ားကိုု
ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ဘ၀ေတြကိုု ဆြဲဆန္႔၍ လာခဲ့ရေလသည္။

၄င္းတိုု႔၏ ေဘးအိမ္တြင္ “ဂီတ” မိသားစုုရွိေလသည္။ ဂီတဆိုုသည့္ အသက္
ငါးဆယ္ခန္႔ အရက္သမားသည္ ေဒါသႀကီးေသာ အလုုပ္လက္မဲ့တဦးျဖစ္
၏။။ သူ႕တြင္ “သီခ်င္း” ဟုုဆိုုေသာ သမီးတဦးႏွင့္ “သံစဥ္”ဆိုုေသာ သား
တဦးရွိ၏။ အေဖက ဆိုုးေသာ္လည္း သားသမီးမ်ားက ေတာ္ၾက၊ ေကာင္းၾက၏။
ရိုုးသား ႀကိဳးစားၾက၏။ သီခ်င္းက ေရႊခ်ည္ထိုုးအလုုပ္ကိုု ေန႔ေရာညပါ လုုပ္ၿပီး
ေငြရွာ၏။ အိမ္အတြက္ ခ်က္ျပဳတ္၏။ သားသံစဥ္က ျမင္းလွည္းေမာင္းၿပီး အား
သည့္အခါ ေရထမ္းေရာင္းေလသည္။

ကဗ်ာ မိသားစုုႏွင့္ ဂီတမိသားစုုတိုု႔ အိမ္ခ်င္းသာ ကပ္ၾကသည္ အေစးက သိပ္
ကပ္လွသည္ေတာ့ မဟုုတ္။ သိုု႔ေသာ္လည္း စာေရးသူ ဘေလာ္ဂါ အိပ္ငိုုက္လာ
၍ ဇတ္ကိုု ေပါင္းေသာ္။ စကားေျပႏွင့္ဂီတ ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ ညားၾကပါေလ
သတည္း။ အႀကီးေကာင္ စာညြန္႔ကား ဘုုန္းႀကီး အၿပီး၀တ္ေလသည္။ သမီး
သီခ်င္းကား သူ႔အလုုပ္ရွင္လူမ်ိဳးျခား၏ မယားငယ္ ျဖစ္ရရွာေလသည္။ စကား
ေျပ၏သမီးျဖစ္သူ သဒၵါသည္ အေဖၚေကာင္း၍ ထိုုင္းတြင္ အလုုပ္သြားလုုပ္ရာက
အမ်ိဳးသမီးခ်င္း အိမ္ေထာင္ျပဳ၍ ထိုုင္းႏိုုင္ငံ၌ အေျခခ်ေနေတာ့သည္။

ဇတ္သိမ္းခန္းကိုု အေပ်ာ္ႏွင့္ဆံုုးမည္ဟုု မူလကတည္းက ရည္ရြယ္ထား၏။
ထိုု႔ေၾကာင့္ ျမင္းလွည္းသမားေလး သံစဥ္ကိုု ထီေပါက္ခိုုင္းလိုုက္မည္။ ဦးဇင္း
စာညြန္႕၏ တရားခ်မႈေၾကာင့္ ဦးဂီတလည္း အရက္ျပတ္သည္။ သီခ်င္း၏
ေယာက်္ားႏွင့္ မယားႀကီးတိုု႔ႏွစ္ဦး သေဘၤာေမွာက္၍ တၿပိဳင္တည္း ဆံုုးေသာ
ေၾကာင့္ သီခ်င္းလည္း လုုပ္ငန္းရွင္ တခုုလတ္ သူေဌးမေလး ျဖစ္လာ၏။

ဟိုုအေကာင္ စာစီကုုံး ဘယ္ေရာက္ေနပါသနည္း။ သူ႔ကိုုေတာ့ အဆင္ေျပ
သလိုု ၾကည့္လုုပ္လိုုက္ၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ အပ္ပါသည္။ စစ္ထဲကိုုေတာ့
မသြင္းလိုုက္ၾကပါႏွင့္။ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

အားကစားသတင္း

ယမန္ေန႔က ရန္ကုုန္၌ ကစားခဲ့ၾကသည့္ ျမန္မာ၊ အိုုမန္ေဘာလံုုးပြဲတြင္
ျမန္မာျပည္သူတိုု႔၏ စိတ္သေဘာထားေကာင္းျမတ္မႈႏွင့္ အားကစားကိုု
ခ်စ္ျမတ္ႏိုုးမႈအား ကမၻာက သိေအာင္ ထင္ထင္ရွားရွား ျပသခြင့္ရခဲ့ၾက
သည္။ အခြင့္အေရးကိုု လက္လြတ္မခံပဲ ျမန္မာ့စိတ္ရင္းေစတနာကိုု
ထုုတ္ေဖၚခဲ့ၾကသည့္ ပရိတ္သတ္ႀကီးအား ႏိုုင္ငံေတာ္အစိုုးရကလည္း
ဂုုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း သမၼတႀကီးကိုုယ္တိုုင္ ရုုပ္ျမင္သံၾကားက
ခ်ီးမြန္းေျပာဆိုုရန္ စီစဥ္ေနသည္။

အိုုမန္အသင္းက ျမန္မာထက္ သာေၾကာင္း ျမန္မာပရိတ္သတ္မ်ားက
ႀကိဳတင္ သေဘာေပါက္ထား၍ ပြဲၿပီးဆံုုးသည္အထိ ကန္ခြင့္မေပးခဲ့။
ျမန္မာကြင္း၌ ကန္ခြင့္ရခ်ိန္အတြင္း အိုုမန္အသင္းကိုု အေမာမေဖါက္
ေစလိုု။ ျမန္မာပရိတ္သတ္ႀကီးက သူတိုု႔ေသာက္ရန္ ၀ယ္ယူထားေသာ
ေရဘူးမ်ားကိုု သူတိုု႔မေသာက္ပဲ အိုုမန္ေဘာလံုုးသမားတိုု႔ ေသာက္ရန္
တက္တက္ႂကြႂကြျဖင့္ စြန္႔လႊတ္လွဴဒန္းခဲ့ၾကသည္။

တခ်ိဳ႕ပရိတ္သတ္မ်ားကလည္း ၄င္းတိုု႔အိမ္က ယူေဆာင္လာခဲ့ၾကေသာ
ထီးမ်ားကိုု အိုုမန္အသင္းသားတိုု႔ ကြင္းအလယ္၌ ေနပူမွာစိုုးသျဖင့္ လွမ္း
၍ ပစ္ေပးခဲ့ၾကသည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း အိမ္အျပန္ ေျခဗလာျဖင့္ ျပန္မည္
ဟုု ဆံုုးျဖတ္ၿပီး ကိုုယ္တိုုင္စီးလာသည့္ ဖိနပ္မ်ားကိုုခၽြတ္၍ ပစ္ေပးခဲ့ၾက၏။
အိုုမန္အသင္း ေဘာလံုုးပြဲၿပီးသည္အထိ ဆက္၍ကန္စရာ မလိုုေတာ့ေၾကာင္း၊
ေဘာကန္ဖိနပ္မ်ားကိုု လဲ၍ ကြင္းအလယ္၌ သက္သက္သာသာ ေနၾကပါရန္
လည္း ဟစ္ေအာ္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾက၏။ ျမန္မာအသင္းအေနႏွင့္လည္း ဆက္၍
ကန္လွ်င္ ရႈံးမည့္အတူတူ ေစာေစာနားေသာ္ ေစာေစာသက္သာသည္ဟုု
ေစတနာထားၿပီး ေဘာပြဲကိုု ရပ္နားၾကရန္ ေလးဘက္ေလးတန္ စင္ေပၚက
ေအာ္ဟစ္ အသနားခံခဲ့ၾကသည္။

အိုုမန္ေဘာသမားမ်ားအတြက္ ျမန္မာ့ကြမ္းကိုု မိတ္ဆက္ေပးသည့္ အေန
ႏွင့္လည္း ကြမ္းထုုပ္မ်ား၊ ကြမ္းဘူးမ်ားအျပင္ ဗိုုက္ဆာေနသူတိုု႔ အသင့္
စားသံုုးႏိုုင္ရန္ ျမန္မာအစားအေသာက္မ်ားကိုုပါ ကြင္းပတ္ပတ္လည္က
ပစ္ခ်ေပးခဲ့ၾကေလသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္းျဖစ္ အုုတ္နီခဲမ်ား၏ အရည္
အေသြးကိုု အခ်ိန္ရတုုန္းရခိုုက္ ေလ့လာသြားေစခ်င္သည့္ သေဘာျဖင့္
လည္း ရသမွ်အုုတ္ခဲအက်ိဳးအပဲ့တိုု႔ကိုု အိုုမန္ေဘာသမားမ်ားထံ အေရာက္
ေပးပိုု႔ခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာ့ေဘာလံုုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ဦးေဇာ္ေဇာ္ကလည္း ဤမွ်ေစတနာႀကီး
မား သေဘာထား ေကာင္းလွသည့္ ျမန္မာပရိတ္သတ္ႀကီးအား ကြင္း
အလည္ကိုု ထြက္ကာ ရွိခိုုးဦးခိုုက္ ေက်းဇူးတင္ခဲ့သည္။ လံုုၿခံဳေရးရဲမ်ား
ကလည္း ပရိတ္သတ္ႀကီး၏ အားေပးမႈကိုု ေထာက္ခံသည့္အေနျဖင့္
ေဘာလံုုးကြင္းအႏွံ႔ ခ်ီတက္ျပခဲ့ၾကသည္။

သိုု႔ေသာ္ လူကိုုေသေက်ေစႏိုုင္သည့္ ဓါးရွည္၊ ဓါးေကာက္မ်ားကိုု ႏိုုင္ငံ
ေတာ္အလံတြင္ ထည့္သြင္းအသံုုးျပဳထားသည့္ အစၥလမ္၀ါဒီ အိုုမန္
ေဘာသမားမ်ားသည္ ျမန္မာပရိတ္သတ္၏ ေမတၱာေစတနာကိုု လံုုး၀
သေဘာမေပါက္ခဲ့။ ၄င္းတိုု႔အား တိုုက္ခိုုက္သည္ဟုု တဘက္သတ္
စြပ္စြဲ ေျပာဆိုုခဲ့ၾကသည္။

ဖီဖါေခၚ ကမၻာ့ေဘာလံုုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္လည္း ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကိုု လံုုး
၀ နားမလည္။ ျမန္မာတိုု႔အား အေရးယူမည့္သေဘာ ခ်ိန္းေခ်ာက္ေျပာ
ဆိုုခဲ့သည္။ အစာေရစာႏွင့္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားေပးခဲ့ၾကသည္ကိစၥ
ကိုု စံုုစမ္းစစ္ေဆးမည္ဟုုပင္ မရွက္မရြံ႕ ထုုတ္ေဖၚေျပာဆိုုခဲ့ေလသည္။

ျမန္မာတိုု႔သည္ အားကစားစိတ္ဓါတ္ ျပင္းထန္ၾကသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း
ကမၻာက ေကာင္းေကာင္း မသိ။ ေပးထားသည့္ နာမည္ကိုုယ္၌က
“အားကစား” ။ အားသည့္အခါတိုုင္း ကစားသည္ဟုု အဓိပၺါယ္ရသည္
ကိုု ႏိုုင္ငံတကာက နားမလည္ၾက။ ဤမွ် အဓိပၺါယ္ေလးနက္ေပၚလြင္သည့္
နာမည္ကိုု ေပးၿပီး အားကစား၏ဂုုဏ္ကိုု ျမွင့္တင္ခဲ့သည္ကိုု သေဘာ
မေပါက္ၾက။

အိုုမန္ေဘာလံုးပြဲ အျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ယခုုဆိုုလွ်င္ ျမန္မာတမ်ိဳး
သားလံုုးက အားကစားေလာက တခုုလံုုးကိုု စြန္႔လႊတ္ပစ္ရန္အထိပင္
စဥ္းစားေျပာဆိုု ေနၾကေလၿပီ။ ေနာက္ဆံုုးရရွိေသာ သတင္းမ်ားအရ
ေနျပည္ေတာ္အရပ္တြင္ ႀကီးႀကီးမားမား တည္ေဆာက္ထားသည့္
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အတြင္း သမၼတႀကီးအပါအ၀င္ တိုုင္းျပည္ေခါင္း
ေဆာင္မ်ားက ေဘာလံုုးကိစၥ အေရးေပၚလႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀း
ေခၚယူက်င္းပေနသည္ဟုု သိရသည္။

ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္း ေဘာလုံးကန္သည့္ႏိုုင္ငံမ်ား
အားလံုုးကိုု စစ္ေရးအရ တုံ႔ျပန္သြားဖိုု႔ ေဒါသတႀကီး အဆိုုတင္သြင္း
ေနၾကသည္ဟုု ဆိုုသည္။ အတိုုက္အခံ ႏိုုင္ငံေရးပါတီမ်ားကလည္း
ႏိုုင္ငံေရးအေၾကာင္းကိုု လံုုး၀ မစဥ္းစားၾကေတာ့ပဲ ေဘာလံုုးအေၾကာင္း
ကိုုသာ ေန႔ေရာညပါ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုုေနၾကေၾကာင္း၊ အစိုုးရႏွင့္ အရာ
ရာ သေဘာထား ကြဲလြဲေနၾကေသာ္လည္း ေဘာလံုုးကိစၥ၌ တထပ္တည္း
ဆႏၵရွိေနသျဖင့္ ေဘာလံုုးကိုု အေျခခံ၍ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္
ေရး ျဖစ္ေပၚလာရန္ ေတြ႕ဆံုုေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟုု
ေျပာဆိုုေနၾကေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

လူသတ္သမားရဲ႕ ညေနခင္း

လူသတ္သမားဟာ ဘာသာတရား ကိုုင္းရႈိင္းသူတဦးျဖစ္တယ္။ ခရစ္
ယန္၊ အစၥလမ္နဲ႔ ဗုုဒၶဘာသာကိုု ယံုုၾကည္ကိုုးကြယ္တယ္။ ခရစ္ယန္မွာ
ေရဖ်န္း၊အစၥလမ္မွာ ယွီအာ၊ ဗုုဒၶဘာသာမွာေတာ့ မဟာယနေရာ ေထ
ရ၀ါရပါ ယံုုၾကည္ ကိုုးကြယ္သူျဖစ္တယ္။ သူ႕ဘ၀မွာ လူသတ္တဲ့လုုပ္
ငန္းကအစ ကိုုးကြယ္မႈအဆံုး သူကိုုယ္တိုုင္ စိတ္တိုုင္းက်ေရြးခ်ယ္ၿပီး
က်က်နန ေနထိုုင္ ရွင္သန္သူျဖစ္တယ္။ သူမေရြးခ်ယ္ပဲ သူ႕ဘ၀ထဲမွာ
ရွိေနတဲ့ အရာဆိုုလိုု႔ သူ႔မိခင္တဦးပဲရွိတယ္။

လူသတ္သမားဟာ သတ္သတ္လြတ္သမား တဦးလည္းျဖစ္တယ္။
အားတဲ့အခ်ိန္မွာ စာေတြေရးတယ္။ တခါတေလ ကဗ်ာေတြေရးတယ္။
သူေနတာက ၿမိဳ႕လည္ေခါင္ တိုုက္ျမင့္ႀကီးတလံုုးက အခန္းတခုုမွာျဖစ္
တယ္။သူ႔ကိုု ဘာလုုပ္သလဲလိုု႔ လူေတြေမးၾကရင္ စာေရးတယ္လို႔ပဲ ေျဖ
ပါတယ္။ ကေလာင္နာမည္ကိုု ေမးရင္ေတာ့ တျခားစာေရးဆရာေတြ
အတြက္ အေနာက္ကေန ေရးေပးရသူျဖစ္လိုု႔ “အမည္မဲ့” လိုု႔ပဲ ရွင္းျပ
တယ္။

လူသတ္သမားဟာ စည္းကမ္းသိပ္ႀကီးသူ တဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္။
အသက္၂၀ႏွစ္ေအာက္ လူေတြကိုု မသတ္ဘူး။ သတ္ရမယ့္လူရဲ႕
ေနာက္ေၾကာင္း အခ်က္အလက္ကိုုလည္းသူ႕ကိုု မေျပာရဘူး။ အသတ္
ခိုုင္းသူက ဘယ္သူလဲ ဆိုုတာကိုုလည္း သူ႔ကိုုအသိ မေပးရဘူး။ သူ
ဘယ္သူလဲ ဆိုုတာကိုုလည္း အလုုပ္အပ္တဲ့သူ သိခြင့္ မရွိဘူး။ အလုုပ္
ကိစၥ ၾကားခံဆက္သြယ္ေရးသမားအျဖစ္ သူ႔မိခင္က ေဆာင္ရြက္ေပးပါ
တယ္။ လူသတ္သမားဟာ အေမတခုု သားတခုုပါ။

လူသတ္သမားဟာ ပါရမီေကာင္းတဲ့ လူသတ္သမားတဦးျဖစ္တယ္။
သူသတ္ရမယ့္ လူကိုု တခ်က္တည္းနဲ႔ ေသေအာင္ သတ္ႏိုုင္ဖိုု႔ အျပင္း
အထန္ ေလ့က်င့္ထားသူျဖစ္တယ္။ သူ႔လက္ခ်က္နဲ႔ေသဆံုုးရသူတိုုင္း
ေသလိုု႔ေသမွန္း မသိရေအာင္။ နာက်င္မႈ လံုုး၀မရွိရေအာင္ ရုုပ္ပိုုင္း
အရ အၿမဲမျပတ္ ေလ့က်င့္ထားသလိုု နာမ္ပိုုင္းအရလည္း ဆုုေတာင္း
၀တ္ျပဳမႈေတြ မျပတ္လုုပ္ေနသူတဦး ျဖစ္တယ္။

လူသတ္သမားဟာ ကၽြမ္းက်င္ထက္ျမက္တဲ့ မုုဆိုုးတဦးလိုု ေျခသံလံုုလံုု
နဲ႔ ေနထိုုင္တယ္။ သူဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္းေအးသူတဦးျဖစ္ၿပီး ႏုုညံ့သိမ္ေမြ႕
သူလည္း ျဖစ္တယ္။ ကမၻာတ၀ွမ္းမွာ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခံရၿပီး ေသဆံုုးေနရ
သူေတြ ေန႔စဥ္ဆိုုသလိုု ရွိေနတယ္။ တခ်ိဳ႕ႏွိပ္စက္သူေတြက မသတ္ျဖတ္
ခင္မွာ ေယာက္်ားပဲျဖစ္ျဖစ္ မိန္းမပဲျဖစ္ျဖစ္ ကေလးသူငယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မုုဒိန္း
က်င့္တာေတြရွိတယ္။ ဒီလိုုသတ္ျဖတ္မႈေတြကိုု လူသတ္သမားက သိပ္မုုန္း
ပါတယ္။ ဒီလိုုအသတ္ခံရသူေတြ အတြက္လည္း ေၾကကြဲေနတတ္တယ္။

လူသတ္သမားဟာ နာမည္ႀကီးတကၠသိုုလ္တခုုက ဘြဲ႕ႏွစ္ခုု ရထားသူ
ျဖစ္တယ္။ ရသစာေပဖန္တီးမႈဘာသာရပ္နဲ႔ ဒႆနေဗဒကိုု အထူးျပဳ
ေလ့လာခဲ့သူျဖစ္တယ္။ သူဟာ တတိယမ်ိဳးဆက္ လူသတ္သမားလည္း
ျဖစ္တယ္။ သူ႔အေဖရဲ႕ ဖခင္ကစၿပီး လူသတ္လုုပ္ငန္းကိုု စံနစ္တက် ထူ
ေထာင္ ေလ့က်င့္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ အခုုေတာ့ သူ႔ရဲ႕မိခင္က သူ႔ကိုု
အိမ္ေထာင္ျပဳဖိုု႔ တိုုက္တြန္းေနပါၿပီ။ ေလာေလာဆယ္ လူသတ္သမား
မွာ ခ်စ္တဲ့သူ မရွိေသးပါဘူး။ ႀကိဳက္တဲ့သူေတြနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနထုုိင္ခဲ့ဖူး
ေပမဲ့ ခ်စ္တဲ့ အဆင့္အထိ ေရာက္မလာခဲ့ဘူး။ လူသတ္သမားဟာ
အိမ္ေထာင္ေရး ဆိုုတာကိုုလည္း သိပ္ၿပီး အယံုုအၾကည္ မရွိခ်င္ပါဘူး။

လူသတ္သမားဟာ ညေနခင္းေတြကိုု သိပ္ႀကိဳက္တယ္။ ေန႔နဲ႔ည စပ္ကူး
မွတ္ကူးကာလမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ေရာယွက္ေနတာေတြကိုု ေန႔တိုုင္း
ဆိုုသလိုု စိတ္၀င္တစားနဲ႔ ထိုုင္ေငးေနတတ္တယ္။ ႏိုုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ား
မ်ားက ၿမိဳ႕ေတြ၊ ရြာေတြကိုု သြားၿပီး မတူကြဲျပားတဲ့ ညေနခင္းေတြကိုုခံစား
တယ္။ ရာသီအလိုုက္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ညေနခင္းေတြဟာ သူ႔အတြက္
အခန္းနားဆံုုး သဘာ၀တရားရဲ႕ တင္ဆက္ေဖ်ာ္ေျဖမႈေတြပါပဲ။

လူသတ္သမားဟာ လူသတ္တဲ့အလုုပ္ကိုု ႀကိဳက္လိုု႔လုုပ္ေနတာ မဟုုတ္
သလိုု မႀကိဳက္ဘဲနဲ႔ လုုပ္ေနတာလည္း မဟုုတ္ဘူး။ တျခားလူေတြ အလုုပ္
လုုပ္ေနၾကသလိုု အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း အလုုပ္တခုုအျဖစ္ ပံုုမွန္လုုပ္
ကိုုင္ေနသူ တဦးျဖစ္တယ္။ ဇန္န၀ါရီလကုုန္္ပိုုင္း တိမ္ပါးပါးေတြ အေရာင္
စံုုေနတဲ့ ညေနခင္းတခုုမွာပဲ လူသတ္သမားဟာ မကၽြမ္းက်င္သူတဦးရဲ ႔
သတ္ျဖတ္ျခင္းကိုု ခံခဲ့ရတယ္။

သူ႔ရဲ႕အုုတ္ဂူမွာေတာ့ “ေကာင္းမြန္ေသာ ညေနခင္း” လိုု႔ အဂၤလိပ္လိုု
ေရးထိုုးထားတယ္။ တျခား ဘာမွ ေရးမထားဘူး။ ဇန္န၀ါရီလကုန္ပိုုင္း
ေရာက္လာတိုုင္း Good Evening အုုတ္ဂူမွာ အျပာနဲ႔အျဖဴ ေရာေနတဲ့
ပန္းကေလးေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

သတင္းကင္ဆာ

သတင္းေတြ...သတင္းေတြ။ အရြယ္အစား မ်ိဳးစံုု။ ပံုုစံ မ်ိဳးစံုု။ အေရာင္အေသြး
မ်ိဳးစံုု။ တခ်ိဳ႕သတင္းေတြက ပိန္လွီလွီ ဒါေပမဲ့ ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ ရွည္ရွည္။ တခ်ိဳ႕
သတင္းေတြက ပုုပုုတိုုတိုု ဒါေပမဲ့ ခပ္ေလးေလး တုုတ္တုုတ္။ တခ်ိဳ႕သတင္း
ေတြက အရည္တရႊဲရြဲ ခပ္က်ဲက်ဲ ပူပူ။ တခ်ိဳ႕သတင္းေတြကေတာ့ အမႈန္႔ေတြ
ဒါေပမဲ့ ခါးခါး စပ္စပ္။

လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ တခုုျဖစ္တဲ့ “စစ္ပြဲ” ဆိုုတဲ့အရာက သတင္းေတြနဲ႔ပဲ ပစ္ခပ္
တိုုက္ခိုုက္ၾကရတာ မဟုုတ္လား။ ေရွးလူႀကီးေတြက ေလးျမားလက္နက္
ေတြနဲ႔အတူ သတင္းကိုုလည္း အားေကာင္း ျပင္းထန္ေအာင္ လက္နက္
ေကာင္းတခုုအျဖစ္ အဆင့္ဆင့္ တီထြင္လာခဲ့ၾကတယ္။ တဘက္နဲ႔တဘက္
အၿပိဳင္ သူႏိုုင္ကိုုယ္ႏိုုင္ သတင္းေတြနဲ႔အေသအေက် တိုုက္ခိုုက္ခဲ့ၾကတယ္။

လက္နက္ကိုု သတင္းအျဖစ္ရုုပ္ဖ်က္ထားသလိုု သတင္းကိုုလည္း လက္နက္
အျဖစ္ ရုုပ္ဖ်က္ထားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ဟာက သတင္းလဲ ဘယ္ဟာက
လက္နက္လဲ လူေတြ မသိႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ သတင္းသမားဆိုုတာက စစ္သည္ေတာ္
ေတြထက္ အစြမ္းထက္လွတဲ့ တိုုက္ခိုုက္ေရးသမားေတြပဲလိုု႔ တဂုုဏ္တယူေျပာ
တတ္ၾကတယ္။ တဘက္မွာေတာ့ သူ႔တိုု႔ဟာ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ ထိခိုုက္ပ်က္စီး
ေအာင္ ပစ္မႈက်ဴးလြန္ေနသူေတြလိုု႔ အစြပ္စြဲခံေနရတယ္။

ေျမႀကီးကိုု တူး။ လႈိင္ေခါင္းေဖါက္ၿပီး သတင္းေတြကိုု သယ္ေဆာင္ တိုုက္ခိုုက္
တယ္။ ေရငုုပ္သေဘၤာထဲမွာ သတင္းေတြ အျပည့္အသိပ္ထည့္ၿပီး ေခ်ာင္းေျမွာင္း
ပစ္ခပ္တယ္။ ေလထုုထဲမွာ မျမင္ရတဲ့ အမႈန္အမႊားေတြနဲ႔ သတင္းေတြကိုု ေရာၿပီး
ေ၀ွ႕ယမ္း တိုုက္ခိုုက္တယ္။ ေသာက္ရည္သန္႔ ပုုလင္းေတြထဲမွာ သတင္းေတြကိုု
မျမင္ေအာင္ ထည့္သြင္းၿပီး အဆိပ္သင့္ေအာင္ တိုုက္ခိုုက္တယ္။ ေသနပ္ေတြထဲ
မွာ က်ည္ဆံေတြအစား သူ႔ထက္ေစ်းေပါၿပီး ထိေရာက္တဲ့ သတင္းေတြကိုု ထည့္
သြင္း တိုုက္ခိုုက္တယ္။ ေက်ာပိုုးအိပ္ေတြထဲ လွ်ိဳ႕၀ွက္သယ္လာတဲ့ သတင္းေတြ
ကိုု ေပ်ာက္က်ားစံနစ္နဲ႔ ျဖန္႔က်က္ တိုုက္ခုုိက္တယ္။ သတင္းသူလွွ်ိဳေတြ ေမြးၿပီး
တိုုက္ခိုက္တယ္။ လမ္းေဘးမွာ မသိမသာေထာင္ထားတဲ့ သတင္းေတြ။ နယ္စပ္
တေလွ်ာက္မွာ ျမႈတ္ထားတဲ့ သတင္းေတြ။ အေသခံ သတင္းခြဲ တိုုက္ခိုုက္မႈေတြ
အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္ေနတယ္။

ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ သတင္းေတြထိမွန္လိုု႔ ေသဆံုုးရသူ သန္းနဲ႔ခ်ီရွိတယ္။ အမ်ားစုု
ဟာ မသန္႔ရွင္းတဲ့ ေလကိုုရွဴမိရာက တဆင့္ ဒါမွမဟုုတ္ မသန္႔ရွင္းတဲ့ ေရကိုု
ေသာက္သံုုးမိရာက တဆင့္ သတင္းဆိပ္သင့္ၿပီး ေသဆံုုးၾကရတယ္။ နာတာ
ရွည္ သတင္းေရာဂါသည္ေတြကိုု ေဆးရံုုက လက္မခံႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ ေမြးရာပါ
သတင္းေရာဂါသမားေတြကိုုေတာ့ ၀ဋ္နာကံနာအျဖစ္ မွတ္ယူထားရတယ္။
သတင္းဖန္တီးသူေတြ ၊ သတင္းသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ေတြထဲမွာလည္း သတင္းေရာ
ဂါသည္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ျပႆနာက သတင္းအျမစ္ျပတ္ေဆး မေပၚေပါက္
ေသးတာပဲ။ ဒီေဆးကိုုေဖၚစပ္တဲ့သူေတြလည္း အစဥ္အဆက္ အသတ္ခံေနရ
တယ္။

သတင္းေတြအေၾကာင္း မေကာင္းသတင္းေတြ ဒီေလာက္ျပန္႔ႏွံ႔ေနေပမဲ့ မိဘ
ေတြကေတာ့ သူတိုု႔ရဲ႕ သားသမီးေတြကိုု သတင္းသမားေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ၾက
တယ္။ အလုုပ္ရ လြယ္လိုု႔တဲ့။ ၀င္ေငြေကာင္းလိုု႔တဲ့။ ေနာင္ေရး စိတ္ေအးရလိုု႔
တဲ့။ သတင္းပညာေရးကိုုပဲ ဖိဖိစီးစီး လုိက္စားခိုုင္းၾကတယ္။ သတင္းဟာ ေငြ
ထက္ တန္ဘိုုးႀကီးေနတာကိုုး။ သတင္းဂုုဏ္ေလာက္ ႀကီးမားတဲ့အရာ ဘာရွိဦး
မွာလဲ။ အရာရာကိုု သတင္းနဲ႔ေျဖရွင္းလိုု႔ရတဲ့ ေခတ္ေပပဲ။

တခါတေလ လူ႔အသိုုင္းအ၀ိုုင္းမွာ သတင္းဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈတခ်ိဳ႕ ေပၚ
ေပါက္လာတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သတင္းလိုုလားသူ အသိုုင္းအ၀ိုုင္းက အင္အား
ပိုုႀကီးေလေတာ့ သတင္းပုုန္ကန္သူတိုု႔ အေရးနိမ့္ၿမဲ နိမ့္ေနတယ္။ လံုုး၀ အျမစ္
ျပတ္သြားတာေတာ့ မဟုုတ္ေလဘူး။ သူတိုု႔ရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ သတင္းမဲ့
ကမၻာေပၚေပါက္ေရးပဲ။ သတင္းကင္းမွ လူေလာက သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္မယ္။
တရားမွ်တမႈ ေပၚေပါက္မယ္လိုု႔ ယံုုၾကည္ထားၾကတယ္။ ေလာကကိုု ဖ်က္ဆီး
ေနတဲ့အရာေတြထဲမွာ သတင္းဟာ ရန္သူနံပတ္တစ္ ျဖစ္တယ္လိုု႔ မွတ္ယူထား
ၾကတယ္။

မိတ္ေဆြတိုု႔။ ဒီစာကိုု ဖတ္ၿပီး အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ကိုုပဲ မွတ္သားထား။ ၿပီးရင္
ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုုက္ပါ။ သတင္းသမားေတြ လံုုး၀ အနံ႔မခံ မိေစနဲ႔။ သတင္း
အစအန ထြက္လိုု႔ မျဖစ္ဘူး။ သတင္းသမားမွန္သမွ် အခြင့္ေရးရရင္ ရသလိုု
သုုတ္သင္ဖိုု႔ ႀကိဳးစားပါ။ သတင္းဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈ မုုခ် ေအာင္ျမင္ရမည္။
ပံုု ။ သံေတာ္ဆင့္ ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ကဗ်ာေတြ မေရးၾကပါနဲ႔ေတာ့

အေ၀းကေန တေျဖးေျဖးနဲ႔
တ၀ုုန္း၀ုုန္း ရိုုက္ခတ္လာ
ကဗ်ာေတြ
ေဘာေလာ
ပလံုုစီထ

တ၀ီွး၀ွီး တိုုးေ၀ွ႕ ပြတ္သပ္သြား
ကဗ်ာေတြ...ကဗ်ာေတြ
ေသြးသံရဲရဲနဲ႔
ၾကမ္းရွရွ ကဗ်ာေတြ ။

လာျပန္ၿပီ...ဟိုုမွာ
ေထာ့နင္းေထာ့နင္းနဲ႔
အမူးလြန္ေနတဲ့
အပ်က္မ ကဗ်ာ
ယင္ေကာင္ တေလာင္းေလာင္း
ဗိုုက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ။

အရွက္ကိုုလည္း မငဲ့ႏိုုင္
အသက္ကိုုလည္း မငဲ့ႏိုုင္
ဒယိမ္း ဒယိုုင္ ရြဲ႕ေစာင္းလိုု႔
ညွီစိုု႔စိုု႔ အနံ႔ေတြနဲ႔
ကဗ်ာအစုုတ္အပဲ့ေတြ
ငါ့ဆီကိုု မလာၾကနဲ႔ ။

ေသြးဆာေနတဲ့ ၾကမ္းပိုုးေတြလိုု
တရြရြ...တလႈပ္လႈပ္
ပုုတ္အဲ့အဲ့ ညိဳလဲ့လဲ့ ကဗ်ာေတြ
အႀကိဳအၾကားမွာ ေျပးလႊားေန
မလာၾကနဲ႔....မလာၾကနဲ႔
ေသခ်င္းဆိုုးေတြ မလာၾကနဲ႔ ။

လူအေျမာက္အမ်ားကိုု သတ္လာတဲ့ ကဗ်ာ
ေရေမႊးနံ႔ တသင္းသင္းနဲ႔
လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
ဘုုန္းႀကီးလူထြက္ေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
သမဂၢလူႀကီးေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
တရားေဟာဆရာေယာင္ ေဆာင္လိုု႔

သူ႕အေမလင္ေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
ဒိုုးတူေပါင္ဖက္ေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
ရန္ကုုန္သားေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
ႏိုုင္ငံျခားျပန္ေယာင္ ေဆာင္လိုု႔
ရပ္ေန....အဲဒီမွာပဲ ရပ္ေန... ။

အရာရွိကိုုဖါးၿပီး ကဗ်ာျဖစ္လာတဲ့ အေကာင္
ေအာက္က လွ်ိဳ၀င္မယ္
ေအာက္ေၾကးနဲ႔ လိုုက္မယ္
ခါးေအာက္ပိုုင္း စကားေျပာမယ္
ေအာက္တန္းက်က် ၿပံဳးမယ္
မေပၚ့တေပၚ ၀တ္မယ္

ႏူနာ၀ဲစြဲ
အရည္တရႊဲရႊဲနဲ႔
ႏိုုင္ငံေရးေစာ္နံတဲ့ ကဗ်ာစုုတ္
လာမရႈပ္နဲ႔ ...လာမရႈပ္နဲ႔..။

ေက်းဇူးေတာ္အရွင္
ျမတ္စြာဘုုရားသခင္
သင္ဟာ ကဗ်ာကိုုဖန္ဆင္းသူ မဟုုတ္ႏုုိင္
ကမၻာမွာ ရႈပ္ေနတဲ့ ကဗ်ာကိုု
ငါနဲ႔အတူ ေမာင္းထုုတ္ရေအာင္
ဒီညေန ဘီယာဆိုုင္ကိုုလာခဲ့ပါ ဘုုရားသခင္
အာမင္... ေအမင္...သာဓုု ။

(ရုုပ္ပံုု ၊ ဂူဂလ္)

ေဘာမယ္ အေျပာက်ယ္ ေမာသကြယ္

“ေဘာမယ္” ဆိုုသည္ကား ေဘာလံုုးကိုုကန္၍ ကစားၾကသည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုု

ဆိုုလိုုသည္။ “အေျပာက်ယ္” ဟူသည္ကား သင္းကေလးတိုု႔အေၾကာင္းအား ေျပာ

မည္ဆိုုလွ်င္ ၿပီးႏိုုင္ဖြယ္ မရွိ၊ အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ အတိျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

“ေမာသကြယ္” ဟူကား ရွင္းျပရန္ လိုုအံ့မထင္။ သင္းတိုု႔၏ လႈပ္ရွားမႈ၊ သင္းတိုု႔၏

အားထုုတ္မႈ၊ သင္းတိုု႔၏ သြက္လက္၊ ထက္ျမက္မႈတိုု႔ေနာက္ လိုုက္ရသည့္ အီေဖ

ကိုု မေမာ ခံႏိုုင္ရိုုးလား ကြယ္တိုု႔ရယ္။

စကားမစပ္။ တက္ႂကြသည့္ ျမန္မာ့ဘေလာ္ဂါအင္အားစုုမ်ား ႀကီးစိုုးရာ အရပ္ကား

ဆဃၤာပူရ္ ဟုုဆိုုေသာ္ မွားအံ့ မထင္။ ၄င္းအရပ္က ျမန္မာဘေလာ္ဂါ အဖိုုအမတိုု႔

သည္ကား “ေဘာမယ္”တိုု႔ အေရးထက္ “ေဘာေမာင္”တိုု႔ အေရးသာ စိတ္၀င္စား

ၾကေလသည္ဟုု ဆိုုေသာ္ မွားအ့ံမထင္။ ပသုု႔ိေၾကာင့္နည္း။ ငါကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး
နားလည္နီးကီးေတာ္ မမူေခ်။ သိလွ်င္ ရွင္းပါ့ ကိုုယ့္ရွင္တိုု႔။

ေဘာေမာင္တိုု႔၏ ကမၻာ့ဖလားပြဲဆိုုလွ်င္ ၄င္းတိုု႔မွာ ေနမထိ ထိုုင္မသာျဖစ္ေခ်၏။
၄င္းတိုု႔၏ ဘေလာဂ္မ်ားတြင္ ဖုုန္တေထာင္းေထာင္း ထေလေအာင္ ေဘာပြဲမ်ား
က်င္းပၾကကုုန္၏။ ေဘာေမာင္တိုု႔၏ အတြင္းေရး ႏိႈက္ႏႈိက္ခၽြတ္ခၽြတ္မ်ားပင္ သိတတ္

ၾကကုုန္၏။ ဤမွ်အထိ စိတ္အာရံုုမ်ား ျပင္းထန္ၾကေလသတတ္။ ျမန္မာေဘာမယ္မ်ား
အင္ႏွင့္အားႏွင့္ ရွိေနသည့္တိုုင္ ေဘာမယ္မ်ားကိုု အေရးမစိုုက္ ျဖစ္ေနၾကသည္ကိုု
ဒိုု႔နားမလည္ေလ တကား။ ထားေတာ့။ သင္းကေလးတိုု႔အေၾကာင္း ဆက္မည္။

ေဘာလံုုးဟူသည့္အရာကိုု အားကစားပညာတရပ္ဟုု မည္သူက၊ မည္သည့္အခ်ိန္

တြင္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္ကိုု ငါကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး လံုုး၀မသိေခ်။ ေဘာလံုုးအားကစား

ကိုု လူအဖိုုမ်ား၏ အားကစားအျဖစ္ စတင္လာခဲ့သည္ ဆိုုသည္ကိုုေတာ့ ငါကိုုယ္ေတာ္

ျမတ္ သိေလသည္။ သိုု႔ေသာ္ ၄င္းအားကစားကိုု လူအမမ်ား၏ အရာလည္းျဖစ္သည္

ဟုု ဘယ္သူက သတ္မွတ္၍၊ ဘယ္အခ်ိန္၌ စခဲ့သည္လည္း ငါမသိျပန္ေခ်။ ဂူဂလ္

တြင္ ရွာရန္လည္း ပ်င္းသကိုုေလး။ ထားေတာ့။

မိန္းမမ်ား ေဘာလံုုးကစားသည္ကိုု ေပါ့ေပါ့တန္တန္ထား၍ လံုုး၀ လံုုး၀ မရေလ

ေၾကာင္း သင္ေကာင္းေကာင္း သိပါစ။ ငါေကာင္းေကာင္းသိသည္မွာ ရက္ပိုုင္းမွ်

သာရွိေသး၏။ ထူးစြ။ ဆန္းစြ။ အံ့ဖြယ္ပတကား။ မိန္းမမ်ား လံုုး၀ေလွ်ာ့တြက္၍ မရ။

သင္းတိုု႔ကား ဆရာႀကီးမ်ား ျဖစ္ေခ်၏။ ယခုုတင္ၿပီးသြားခဲ့သည့္ ကမၻာ့ေဘာမယ္
ဖလားပြဲေတြကိုုသာ တေလးတစားျဖင့္ ျပန္ၾကည့္ၾကေလကုုန္ အေဆြေတာ္တိုု႔။

ေၾကာက္ခမန္း လိလိပါတကား။ သင္းတိုု႔သည္ကား သူရဲေကာင္းမ်ားပင္တည္း။

ငါသည္ ဂ်ပန္ဆန္ကိုု ႀကိဳက္၏။ ဂ်ပန္လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းကိုု ႀကိဳက္၏။ ဂ်ပန္ပုုဇြန္

ေၾကာ္ကိုုလည္း ႀကိဳက္၏။ သိုု႔ေသာ္ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးတိုု႔ကိုုကား သိပ္မႀကိဳက္လွေခ်။

ဖက္ဆစ္အႏြယ္၀င္ ဂ်ပန္မ်ားကိုုကား လံုုး၀မႀကိဳက္။ လူမ်ိဳးႀကီးစိတ္၀င္ဂ်ပန္

မ်ားကိုုလည္း လံုုး၀မႀကိဳက္။ အႀကိဳက္ႏွင့္ မႀကိဳက္ ယွဥ္ေလေသာ္။ မႀကိဳက္က

ပိုုမ်ားသျဖင့္ ေဘာမယ္ကမၻာ့ဖလား ေနာက္ဆံုုးဗိုုလ္လုုပြဲ၌ ဂ်ပန္မမ်ား၏ အသင္း

ကိုု လံုုး၀ အားမေပးခဲ့။ မႏိုုင္ေစခ်င္ရံုုမက ရႈံးေစခ်င္သည့္အထိ ငါ့၏စိတ္သည္
ျပင္းထန္ေလ၏။

သိုု႔ေပေသာ္ျငား ေပါ့လကြယ္။ ငါႏိုုင္ေစခ်င္လြန္းခဲ့ေသာ အေမရိကန္ေဘာမယ္

မ်ားသည္ကား အရႈံးပြဲသာ ဆင္ခဲ့ရပါ ပေကာလား။ ငါကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး စိတ္ႏွ

လံုုးေတာ္ ႏံုုးေခြခဲ့ရသေပါ့။ ပင္နယ္လတီ အကန္တြင္ ငါ့ေဘာမယ္မ်ား ေခ်ာ္ရွာ
ေတာ္မူခဲ့ၾကေလတယ္။ ဂ်ပန္မယ္ ဂ်ပုုမ်ား ပုုကြပုုကြျဖင့္ ေဘာကြင္းအလည္ ခုုန္
ဆြခုုန္ဆြ လုုပ္ခဲ့ၾကပံုုမ်ား ငါကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး မၾကည့္ခ်င္ေသာ္ျငား ျမင္ေတာ္
မူခဲ့ရေလတယ္။

လူအခ်ိဳ႕က ေဘာဖလားဆုုအား အာရွက ယူႏိုုင္သျဖင့္ အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္

ေနၾကသတတ္။ ဆူနာမီ၊ ငလွ်င္ႏွင့္ႏ်ဴကလီးယားဒဏ္ ခံရသူတိုု႔အတြက္ ေခၽြးသိပ္

ေဆးသဖြယ္ မွတ္ယူေနၾကသတတ္။ ငါသည္ကား ဂ်ပန္မ အခ်ိဳ႕အား ပုုဂၢိဳလ္ေရး

အရ ႀကိဳက္ခဲ့ဖူးေသာ္ျငား ဂ်ပန္ေဘာမယ္မ်ား ဆုုဖလားယူေသာအခါ ငါမႀကိဳက္
ႏိုုင္ခဲ့ေခ်။ သိုု႔ေသာ္ မတတ္သာ။ ႏိုုင္သူတိုု႔ ၿပံဳးခဲ့ၾကေလၿပီ။ ရႈံးသူတိုု႔ မဲ့ခဲ့ရေလၿပီ။
တရာ့ငါးဆယ္ႏွင့္သာ ေျဖ။

ေဘာမယ္ပြဲကိုု ႀကိဳက္ေသာအရာတြင္ကား ငါႏွင့္ ျမန္မာဗုုဒၶဘာသာ သံဃာေတာ္

တိုု႔ႏွင့္ အေတာ္တူလိမ့္မည္။ သံဃာအားလံုုးကိုု မဆိုုလိုုေသာ္ျငား ေတာ္ေတာ္မ်ား

မ်ားသည္ကား ပြဲႀကိဳက္ကိုုယ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကေလကုုန္သည္။ ထိုုအဆိုုသည္ကား

ငါ့ကိုုယ္ေတြ႕တည္း။ မိန္းမ ေဘာ္လီေဘာပြဲ၊ မိန္းမ ေဘာလံုုးပြဲမ်ား ျမန္မာျပည္

တခြင္ က်င္းပေသာ္ မယံုုလွ်င္ သင္သြားၾကည့္ေခ်။ ဒန္ေပါက္ကိုု ေတြ႕ရလိမ့္မည္။

ဒန္ေပါက္ဟူသည္ကား စားစရာ မဟုုတ္။ လူေတြအၾကား သံဃာေတာ္ေတြ အမ်ား

အျပားေရာေနသည့္ အေရာင္ကိုု ဆိုုလိုုသည္။ ေအာ္..သူလည္းေလ ေလာကီသား

ေပမိုု႔ ပြဲႀကိဳက္ေတာ္ မူေပလိမ့္မည္။ ထားေတာ့။

မိန္းမေတြ ေဘာလံုုးကန္တာ ဒီတခါပဲ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ဖူးတယ္။ အားပါးပါး။

လက္ရင္း၊ လက္ဖ်ား အကုုန္ခါရေအာင္ကိုု ေတာ္ၾကပါေပတယ္။ ျမန္မာ့ေဘာမယ္

ေတြကလည္း အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အစြမ္းထက္ဆိုုပဲ ဒကာမႀကီးရဲ႕။ အဲ့ဒါေၾကာင့္

ငါကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးသာ ျမန္မာ့လႊတ္ေတာ္အတြင္း အာဏာစြမ္းပကားရွိလွ်င္ျဖင့္

ေယာင္နန ႏိုုင္ငံေရးဦးတည္ခ်က္ေတြကိုု အကုုန္ျဖဳတ္။ ဒီကေန႔က စၿပီး “ ေဘာမယ္

ေတြကိုု အစြမ္းကုုန္ေျမွာက္စားၾကေလာ့” ဆိုုတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံကိုုသာ ေျမသားပထ၀ီ

တုုန္ခါဟီးေလေအာင္ ေအာ္ဟစ္ပစ္လိုုက္ေခ်ေရာ့မကြယ္။

(ရုုပ္ပံုု၊ ဂူဂလ္)